Triefen

 Heb ik nou een mooie idylle van dochter Auswander als een zeepbel  laten uiteen spatten? Laatst zomaar ineens zei ze: "mam ik vind het zo grappig dat alle Oostenrijkse mensen je lieverd noemen als ze je bedanken, zo bijzonder zo lief" Dus ik vraag me hoe ze daar bij komt en een voorbeeld kan opnoemen. Nou zegt ze, als bijvoorbeeld mijn docent me iets vraagt en ik het beantwoord, zegt ze altijd: Danke dear. En vrijwel iedereen die me bedankt zegt Danke dear. En ook zo leuk dat ze dat dan lieverd op zijn Engels zeggen! Inwendig moet ik een beetje grinniken, maar ik snap duidelijk hoe ze het bedoelt. Dat Danke dir, klinkt in het dialect hier best veel op Danke dear.......

Zo zegt iedereen hier in onze omgeving het woord : Passt. Eerst keken we vreemd op, wat bedoelen ze daar nu eigenlijk mee? Maar het wordt bedoeld als een instemming, Goed of ok! Voor sommigen is het echt een stopwoordje en komt achter vrijwel elke zin voor. 

Wat ik ook bijzonder vind is dat de Oostenrijker bij elk kopje koffie een glas water serveert, dat hoort er standaard bij en is een oud gebruik. Ook schoenen worden nooit binnenshuis gedragen. Bij de deur trek je je schoenen uit en ga je over op huisslofjes die je gastheer vaak in de hal al klaar heeft staan. Tegenwoordig hebben wij dus ook een mandje met huissloffen en huissokken in de hal klaar staan.  En zo zullen er in de loop der tijd nog wel meer bijzondere woordjes en gebruiken door ons geleerd gaan worden.

Gisteren liepen wij trouwens een mooie wandeling die we jullie zeker niet willen onthouden.

Triefen-Rundwanderung 

start: parkeerplaats bij de kerk in het Hintertal (Hochkönig Steineres meer)

stijging: 156 meter

6 km

Bergschoenen aan , rugzak op en daar gaan we. Het 1edeel is een relatief lichte familiewandeling, die voor iedereen mogelijk is. Als we het lieflijke dorpje uitlopen, steken we de houten brug over en slaan rechts af richting Triefen. Een half uur volgen we een vrijwel recht pad, langs een mooie, heerlijk ruisende beek , de Urslau en een  fenomenaal zicht op het Hochkoning massief. Dan staan we plotseling voor het naturdenkmal Triefen. Een bijzondere waterval, het zit 'm niet in de hoogte maar in de breedte dit keer!

Een waterdicht gesteente met een diepe scheur, laat het water als het ware als een soort van watergordijn uit de rots komen. Een bijzonder gezicht. We maken een stop voor wat foto's en gaan dan verder. Voor mensen die slecht ter been zijn of jonge ouders met kleine kids of zij die  een kinderwagen bij zich hebben is het hier wat langer genieten van dit mooie schouwspel en dan weer rustig teruglopen. 

Wij gaan aan een mooie, lichte stijging beginnen richting de Enzenalm. De natuur is er overweldigend mooi en we spotten veel vlinders. Dikkopjes, Oranjetipjes ,Aardbeivlinders ,kleine Dwergblauwtjes, de Sleutelbloemvlinder en zelfs 2 Rouwmantels, die laatste 2 waren jammer genoeg te snel om ze te kunnen fotograferen. 

We houden ''een Jause'' op een bankje met een prachtzicht op de omgeving, het zonnetje schijnt, de rivier ruist en we genieten op en top. Als onze honger en dorst gestild is, want berglucht doet echt wat met je, gaan we weer verder. 

Op de Enzenalm treffen we 2 mooie Merries en een veulen, ze laten zich rustig bekijken en even aaien. Onze camera's klikken er vrolijk op los, want dit is een megamooie plaatje, de paarden voor het Hochkönig massief!

Tussen de herkauwende koeien dalen we daarna langzaam aan weer naar beneden af en komen weer uit bij de Triefenfall. Het laatste  deel van de wandeling is dus hetzelfde, maar het levert een prachtige en niet al te zware wandeling op. We ''spelen'' nog een beetje bij de rivier op de terugweg, frissen onze voeten op in het  koude water en eten nog wat laatste proviand op. We zie de lucht betrekken boven het massief, er lijkt een onweersbui aan te komen, tijd om terug richting de auto te gaan. Als we bijna bij de auto zijn horen we de 1e donderslag al. Blij dat we niet voor de grote rondwandeling zijn gegaan vandaag!

Al met al een prachtige wandeling. Dit gebied, op een half uurtje van ons huis, gaan we zeker nog uitgebreider verkennen in de komende tijd en kunnen we aan jullie allen aanraden. De keuze aan wandelingen is hier enorm, van redelijke wandelingen tot echte zware tochten. 

hereniging, afscheid en Bad Gastein

Het is stil in huis, buiten hoor ik de vogels fluiten, de koelkast zoemt, de klok tikt, maar verder is het stil. Ik denk na over de afgelopen week.  Het is vreemd , na een drukke week, met een huis vol gasten. De veranda staat vol extra wasgoed, de zon en een klein zuchtje wind drogen het heerlijk. De afgelopen week hadden wij bezoek van een andere familie Auswander. Waar wij echter emigreerden met een afstand van 1000 km, vertrokken zij met meer dan 10.000 km verschil. Het was dan ook 5 jaar geleden dat we elkaar  voor het laatst zagen. Onze dochters zijn echte  ''Besties'' van baby af aan, het afscheid destijds was hartverscheurend en ook dit keer weer enorm zwaar voor de meiden.

Het was dus een week van een langverwachte hereniging, maar ook weer één van een afscheid. Het blijft zwaar. Ik zelf ben blij dat wij op een kleine 1000 km van familie en vrienden zitten, we stappen in de auto en zijn in een halve dag weer bij onze geliefden. 

Natuurlijk hebben we veel gedaan samen, dit kon mooi door een lang weekend rond Pinksteren. Als letterlijk en figuurlijk hoogtepunt natuurlijk een rit over de Grossglockner, alwaar ze zich vergaapten over de enorme muren van sneeuw waar we doorheen reden. Ook wel komisch om te zien , waar wij nog in driekwart of korte broek door de sneeuw liepen, voelde het voor hen een stuk kouder aan. Zo snel wen je dus ook aan de warmte rond de evenaar. 

Verder bezochten we een rodelbaan, een plaatselijke markt met streekproducten, wandelden over de promenade van de mooie Zeller see en maakten de rondwandeling rond de Klammsee. De meiden gingen nog met zijn tweetjes omhoog met de cabinebaan en hadden daar even hun quality-tim als vriendinnen samen, zonder afleiding van ouders. Af afsluiting was er de mooie waterfontein en lichtshow bij de Zeller see, hier kan geen vuurwerk tegenop! Deze show is er trouwens regelmatig , en als je hier bent zeker een aanrader om te bekijken. 

Een leuk uitje die we samen ook nog maakten wil ik jullie zeker ook niet onthouden.

Gasteiner Wasserfall

De Gasteiner waterval behoort net als de Krimmler waterval tot de één van de bekendste van Oostenrijk. De waterval loopt midden door het dorp Bad Gastein, over 3 trappen verdeeld heeft ze een valhoogte van 340 meter. Door de verneveling van het water krijg je negatieve ionen wat heel gezond is voor je lichaam, ze reinigen de lucht om ons heen. Je ademhaling verbeterd, je slaapt beter, je algehele weerstand neemt toe en het zou stress verlagend werken. Ieder levend organisme heeft baat bij negatieve ionen. In een stedelijke omgeving heb je een hoge concentratie positieve ionen, wat onze gezondheid niet goed doet.  En laten nu negatieve ionen vooral in de buurt van watervallen, in de  bergen en in het bos aanwezig zijn. Wat wonen we hier toch heerlijk dan. Jullie snappen we hebben even heerlijk onze longen volgezogen met die heerlijke frisse lucht, terwijl we genoten van dit mooie schouwspel. 

We hebben een stukje gewandeld door het dorp en daarbij ook de bijzondere quellen (bronnen) bezocht. Er komt hier dagelijks 5 miljoen liter water uit de bodem, een ware natuurlijke schat. De temperatuur is 46, 4 graden, heerlijk warm en barstensvol natuurlijke mineralen. Ook Keizer Franz Joseph en Keizerin Sisi kwamen hier al voor het gezonde Thermaalwater en tegenwoordig komen er nog vele bezoekers voor een kuur met het water of in de ''Heilstollen''. 

Verder heb je daar het Gasteiner mineralwater. Het water heeft zo een honderd jaar nodig om zich door de vele gesteentelagen van de Hohe tauern heen te dringen, ondertussen vele mineralen op te nemen en uiteindelijk boven te komen waar het dan gebotteld wordt voor de verkoop. 

Je kan vanaf hier ook prachtig wandelen,op dit moment was de ''wasserfallweg'' nog gesloten vanwege steenslag gevaar. Maar we komen hier zeker nog eens terug. Bijna 30 jaar terug liepen we hier als jong stel de Gadauner schlucht. Dit deel van de wandeling is heel mooi op te nemen in het geheel van de watervalweg. Wordt vervolgd dus!

Nou eerst maar even bijkomen van de rollercoaster aan emoties van de afgelopen week. Tot een andere keer maar weer. Tijd om de was van de lijn te halen en een volgende lading op te hangen.....

Naturdenkmal Birnbachloch

De afgelopen week hadden we hier last van het ''Italiëntief''. Niks in vergelijking met het noodweer in Italië waarbij de enorme regenval voor veel schade zorgde en zelfs mensenlevens kostte, maar wel een aantal grijze dagen met veel regen en laaghangende bewolking waarbij we de bergtoppen niet zagen. Dochterliefs verkoudheid nam af, die van mij begon. Alles was wat troosteloos dus. Behalve het nieuws dat Hilfswerk Salzburg me graag in dienst wil nemen. Ik had op de Schnuppertag mezelf goed geprofileerd en ze willen dolgraag met me aan de slag! 

Hemelvaartsdag was de langverwachte weersverbetering er gelukkig. We zijn die dag heerlijk in de tuin aan de slag geweest. Eega bouwde een brug over de sloot zodat we het achterste deel van de tuin ook kunnen gebruiken en dochter en ik vulden wat bloembakken met tuinkruiden zodat we vanuit de keuken zo onze tuin in kunnen lopen om verse kruiden te plukken. De dag er na had meneer Auswander nog een korte rit van zijn werk te doen, de middag hebben we daarna benut om nog even samen de Grossglocknerstrasse op te rijden. Het viel ons direct op dat het een stuk drukker was, veel Hemelvaartsweekend toeristen, en ook dat de sneeuw al iets minder was dan 14 dagen terug. Desondanks was het weer een genotsrit en fijn dat we er nu elk moment zo even op kunnen rijden. Wie had dat ooit gedacht?

Gisteren maakten we een prachtige wandeling die we jullie niet willen onthouden:

Naturdenkmal Birnbachloch

start:  Parkplatz Ullachtal in Leogang ( vrij parkeren)

hoogetemeters: 410 

Het is het Hemelvaartsweekend, en ook nog eens mooi weer, de Parkeerplaats in het Ullachtal staat dus flink vol, dit hebben we hier nog niet echt meegemaakt. Maar dat mag de pret niet drukken, bergschoenen aan en de rugzak met proviand op de rug en daar gaan we. Het doel is de Birnbachloch, een grot waaruit een natuurlijke bron ontspringt. Aan het begin van de wandeling komen we langs een mooie Grillstelle aan de rivier. Grillplekjes met tafeltjes en bankjes, ideaal voor een gezellig samenzijn met familie of vrienden. Die gaan we zeker onthouden!

Het 1e deel van de route gaat over goed begaanbaar pad, dochter Auswander heeft ook nog geluk we komen over een alm waar koeien lopen en ze moet natuurlijk weer even met ze knuffelen. Onze eigen koeienfluisteraar! Daarna komen we door een mooi bosgebied en hoewel we veel auto's op de parking zagen valt het met de drukte hier enorm mee. We horen de vogels hun lentegezang ter gehore brengen en de rivier die na de laatste vele regendagen flink water vervoerd, maar verder is het heerlijk rustig. 

We willen van de dag ook een heerlijke Genietdag maken en doen het rustig aan, ik verneem ook dat mijn verkoudheid het me wat zwaarder maakt. Overal langs de route staan rustbankjes en we maken er af en toe dan ook fijn gebruik van. De zon staat hoog aan de hemel, we krijgen het al warm door de gestage klimming, we trekken ons jasje uit en vullen wat vocht aan. Maar ook zitten we gewoon soms even te genieten op zo een bankje. Stel je voor: De zon schijnt heerlijk op je, een klein zuchtje wind ''aait'' over je wangen, de vogels fluiten en je hoort het geruis van de rivier, dat alles is pure ontspanning!

Na het bos gedeelte volgt een iets spannender deel van het pad, het wordt aangegeven als Alpine steig, hier en daar zijn wat hogere passen en wat staalkabels aangebracht, maar over het algemeen niks moeilijks. Via mooie serpentinen stijgen we de berg omhoog en de blik op de Leoganger Steinberge wordt steeds mooier. In de verte lijken we al iets te ontwaren als een waterval wat uit de berg lijkt te komen. Zou dat ons einddoel zijn? 

Ook zie je heel duidelijk de Birnhornkees, beter gezegd, wat nog over is van de gletsjer. Tegenwoordig is er niet veel meer van over, hoofdzakelijk lawinesneeuw dat de oude gletscherroute volgt. Maar tot het eind van de 19e eeuw werd de gletsjer gebruikt door de Munchener bierbrouwerijen die hier hun ijs haalden. Want de Birnbachgletscher was de laagst gelegen gletsjer van Midden Europa. Via lange glijbanen werden de blokken ijs naar beneden gegleden en dan via paardekoetsen naar de trein gebracht. Gemiddeld gingen zo een 1000 wagon ladingen vol met ijs naar Munchen toe!

Het laatste deel is erg spannend , maar zeker ook leuk. De route loopt een deel door de waterval, je ''kraxeld'' dus op handen en voeten tussen de rotsblokken door, krijgt af en toe wat water bij je schoen in en dan sta je voor de 20 beter brede ''ingangshal'' van de grot. Geweldig wat mooi!

Koud , maar glashelder water komt uit de grot gestroomd. Ieder jaargetijde stroomt ze en ze zou uit een onderaardse zee komen. We nemen een beker water eruit en proeven het, schoner kun je het water niet drinken! Ook wil ik nog even met mijn voeten in deze bijzondere quelle staan, ik houd het een paar seconden vol, maar het water is zo koud dat ik er gauw weer uitstap.

De route terug nemen we via een andere weg, Nadat we het Alpine steig gedeelte af gelopen zijn kun je een iets langere route naar de parkeerplaats nemen. zo maken we er ook nog een leuke rondwandeling van. We moeten over een geweldig leuke houten ''hangebrucke''. Ieder stap maakt de brug aan het wiebelen alsof je vroeger op de kermis in de Cakewalk zat, maar het is oh zo leuk!

We zijn deze dag ongeveer 9 km aan de wandel  geweest, wil je de wandeling verlengen  dan zou je de Passauer hutte in de route kunnen opnemen. Voor ons was het prima zo. Een geweldige genotswandeling een absolute aanrader!

ps: Ik geniet altijd enorm van jullie reacties, dank daarvoor! Blijf er alstublieft mee doorgaan, zodat ik ook kan zien dat jullie digitaal met ons meegenieten. Voor wie anoniem reageert: zet er even een naam of initiaal bij zodat we kunnen zien wie de reactie geeft. Lieve groetjes van de Auswanders.