hereniging, afscheid en Bad Gastein

Het is stil in huis, buiten hoor ik de vogels fluiten, de koelkast zoemt, de klok tikt, maar verder is het stil. Ik denk na over de afgelopen week.  Het is vreemd , na een drukke week, met een huis vol gasten. De veranda staat vol extra wasgoed, de zon en een klein zuchtje wind drogen het heerlijk. De afgelopen week hadden wij bezoek van een andere familie Auswander. Waar wij echter emigreerden met een afstand van 1000 km, vertrokken zij met meer dan 10.000 km verschil. Het was dan ook 5 jaar geleden dat we elkaar  voor het laatst zagen. Onze dochters zijn echte  ''Besties'' van baby af aan, het afscheid destijds was hartverscheurend en ook dit keer weer enorm zwaar voor de meiden.

Het was dus een week van een langverwachte hereniging, maar ook weer één van een afscheid. Het blijft zwaar. Ik zelf ben blij dat wij op een kleine 1000 km van familie en vrienden zitten, we stappen in de auto en zijn in een halve dag weer bij onze geliefden. 

Natuurlijk hebben we veel gedaan samen, dit kon mooi door een lang weekend rond Pinksteren. Als letterlijk en figuurlijk hoogtepunt natuurlijk een rit over de Grossglockner, alwaar ze zich vergaapten over de enorme muren van sneeuw waar we doorheen reden. Ook wel komisch om te zien , waar wij nog in driekwart of korte broek door de sneeuw liepen, voelde het voor hen een stuk kouder aan. Zo snel wen je dus ook aan de warmte rond de evenaar. 

Verder bezochten we een rodelbaan, een plaatselijke markt met streekproducten, wandelden over de promenade van de mooie Zeller see en maakten de rondwandeling rond de Klammsee. De meiden gingen nog met zijn tweetjes omhoog met de cabinebaan en hadden daar even hun quality-tim als vriendinnen samen, zonder afleiding van ouders. Af afsluiting was er de mooie waterfontein en lichtshow bij de Zeller see, hier kan geen vuurwerk tegenop! Deze show is er trouwens regelmatig , en als je hier bent zeker een aanrader om te bekijken. 

Een leuk uitje die we samen ook nog maakten wil ik jullie zeker ook niet onthouden.

Gasteiner Wasserfall

De Gasteiner waterval behoort net als de Krimmler waterval tot de één van de bekendste van Oostenrijk. De waterval loopt midden door het dorp Bad Gastein, over 3 trappen verdeeld heeft ze een valhoogte van 340 meter. Door de verneveling van het water krijg je negatieve ionen wat heel gezond is voor je lichaam, ze reinigen de lucht om ons heen. Je ademhaling verbeterd, je slaapt beter, je algehele weerstand neemt toe en het zou stress verlagend werken. Ieder levend organisme heeft baat bij negatieve ionen. In een stedelijke omgeving heb je een hoge concentratie positieve ionen, wat onze gezondheid niet goed doet.  En laten nu negatieve ionen vooral in de buurt van watervallen, in de  bergen en in het bos aanwezig zijn. Wat wonen we hier toch heerlijk dan. Jullie snappen we hebben even heerlijk onze longen volgezogen met die heerlijke frisse lucht, terwijl we genoten van dit mooie schouwspel. 

We hebben een stukje gewandeld door het dorp en daarbij ook de bijzondere quellen (bronnen) bezocht. Er komt hier dagelijks 5 miljoen liter water uit de bodem, een ware natuurlijke schat. De temperatuur is 46, 4 graden, heerlijk warm en barstensvol natuurlijke mineralen. Ook Keizer Franz Joseph en Keizerin Sisi kwamen hier al voor het gezonde Thermaalwater en tegenwoordig komen er nog vele bezoekers voor een kuur met het water of in de ''Heilstollen''. 

Verder heb je daar het Gasteiner mineralwater. Het water heeft zo een honderd jaar nodig om zich door de vele gesteentelagen van de Hohe tauern heen te dringen, ondertussen vele mineralen op te nemen en uiteindelijk boven te komen waar het dan gebotteld wordt voor de verkoop. 

Je kan vanaf hier ook prachtig wandelen,op dit moment was de ''wasserfallweg'' nog gesloten vanwege steenslag gevaar. Maar we komen hier zeker nog eens terug. Bijna 30 jaar terug liepen we hier als jong stel de Gadauner schlucht. Dit deel van de wandeling is heel mooi op te nemen in het geheel van de watervalweg. Wordt vervolgd dus!

Nou eerst maar even bijkomen van de rollercoaster aan emoties van de afgelopen week. Tot een andere keer maar weer. Tijd om de was van de lijn te halen en een volgende lading op te hangen.....

Bad Fusch, een bezoek aan een historisch Kuuroord

Dochter Auswander voelt zich niet fit, wat keelpijn, druk op de oren, wat minder goed geslapen. Ik besluit haar af te melden van school, kan ze even bijkomen. Ik krijg de directeur persoonlijk aan de lijn. ''Heeft u al een afspraak bij de dokter gemaakt'' vraagt hij me. Pardon, denk ik, afspraak bij de dokter? Hij verteld me dat dit hier de gang van zaken is, en dan is een leerling echt afgemeld. 

Vreemde toestand denk ik bij mezelf. In Nederland ''mag'' je na een week ziek zijn en na de nodige huismiddeltjes geprobeerd te hebben, nog eens een afspraak maken bij de huisarts, en hier moet ik eigenlijk bij de 1e symptomen al de dokter bellen. Ik vertel dat dochter Auswander eerst gewoon even thuis blijft en dat ik pas de dokter bel als ze echt ziek is. De Herr Director zal ook wel gedacht hebben: Wat een vreemde gang van zaken bij die Hollanders!

Gisteren vertelde ze me dat ze echt zin had in oma's tomatensoep. ''Ach kon oma nu maar even een pannetje langsbrengen''. Ik ken dat gevoel wel, als je niet helemaal fit bent kun je soms echt naar iets smachten. Maar nee, 1000 km rijden voor een pannetje tomaten soep van oma dat doen we maar niet. Dus toen ik vanmorgen even bij de Billa was hier in het centrum heb ik gelijk wat spulletjes gekocht voor een tomatensoep en mijn best gedaan om er iets lekkers van te maken. En gelukkig werd mijn versie van de tomatensoep goed gekeurd. Haar gezicht straalde toen ze heerlijk van de soep at. Ze zeggen wel eens dat soep een goed medicijn is, nu dat was zeker te merken.

Morgen ga ik trouwens een ''Schnuppertag'' meedraaien binnen de thuiszorg. Even een dag om te kijken of dit van beide kanten ons wat toelijkt. Wel spannend!

Dan heb ik natuurlijk ook een leuke wandeling voor jullie, op een heel bijzonder stukje aarde: het voormalig kuuroord Bad Fusch.

Kneippanlage Bad Fusch

Start: 3 mogelijkheden  hetzij in Fusch, dan wordt de wandeling 4 km langer en loop je langs de Badestrasse licht stijgend omhoog naar het voormalige kuuroord. Of je rijd omhoog met de auto en parkeert de auto daar, maar de ruimte is daar beperkter, en dan is het eerder een lichte spatziergang, maar werkelijk waar enorm mooi.  Volgens internet zou je de auto ook bij de Embachkapelle kunnen parkeren, iets verder richting de Grossglocknerstrasse en vanuit daar omhoog kunnen wandelen. Dan zou het een pad met stijging zijn, maar natuurlijk. Deze route staat nog op de bucketlist om te proberen.

Een stukje geschiedenis:

Dit gebied was al eeuwen terug bekend om zijn bijzondere Heilquellen, vroeger waren er zelfs 11,maar tegenwoordig zijn er nog 3 over, door lawines, overstromingen, maar ook door natuurlijk verloop verdwenen meerdere bronnen. In zijn glorietijd was het een Mondaine plaats, met Kuurhotels, kegel en tennisbaan. Vanaf het station in Bruck ging een speciale Stellwagendienst omhoog om de Kuurgasten te vervoeren. ze kwamen hier voor drinkkuren, badkuren en de schone lucht. In het zomerseizoen waren dat vaak wel 500 gasten.

Na de 1e wereldoorlog kwam de teloorgang: een slechte verbinding met de buitenwereld en de concurrentie met grotere, beter bereikbare kuuroorden, maar ook een aantal branden en lawines deden geen goed. Na de 2e wereldoorlog probeerden ze het Kuuroord weer nieuw leven in te blazen, maar mislukte. Vanaf 2008 is de Badstraat weer open gesteld voor auto's, al is de weg smal en niet geheel geasfalteerd, maar wel prima te berijden. De Gemeente en het tourismusverband en de nieuwe bezitter zijn stap voor stap bezig gegaan om het gebied weer aantrekkelijk te maken. Tegenwoordig kun je de 3 overgebleven bronnen dus weer bezoeken. Er is een uitzichttoren, een ''voel je relax schommel'' een labyrinth en verschillende arm en been kneipbaden die je kunt gebruiken. Je kunt wandelen in de bossen en naar de mooie Teich, een schitterend kristalhelder meertje. Vooral op een warme zomerdag zal dit enorm verfrissend zijn voor lijf en leden denk ik. Er is ook een ''Jausenstation'' waar je lekkere, zelfgemaakte gerechten kunt eten of een lekker koude drank. 

Te midden van het imposante berglandschap aan de voet van de Grossglockner Hochalpenstrasse, gingen we op zoek naar de oude Heilquellen met hun heldere, koude, gezonde water. Op het moment dat wij er waren was nog alles nog gesloten en dus heerlijk rustig, af en toe zagen we een andere wandelaar. Het bos, met zijn mos bedekte bosbodem leek me wel een sprookjesbos toe, de vogels floten op hun allermooist en dan dat meertje, kristalhelder en zo mooi blauw groen van kleur! We gingen op een bankje gewoon even heerlijk genieten . Dochter Auswander ging op onderzoek en ontdekte al gauw wat mooie rupsen in het groen en ook nog een hagedis, het lijfje dik van de jonkies die ze binnenkort zou gaan baren. De zon scheen op onze wangen en we genoten van al het moois. De bronnen die je onderweg ziet zijn geweldig om te aanschouwen, het water klatert en natuurlijk moesten we ook even proeven. Het water van de  ''augenquelle'' moesten we natuurlijk ook even in onze ogen sprenkelen, want je weet maar nooit toch, wie weet zou onze zicht nog wel wat beter worden? ;