Ik moest ineens vorige week denken aan deze zin die ik ergens gelezen had: ''Ergens heen gaan te wonen, is wel iets anders dan er altijd vakantie houden''. En ja, ik kan niet anders dan dit inderdaad beamen. Nu we beide in het werkproces zitten, is het allemaal een stuk drukker geworden en moeten we het echt van een vrij moment hebben. We zitten nu in het echte leven hier. Ben je op vakantie dan heb je alle tijd om op pad te gaan, mits het weer het natuurlijk toelaat. Je ontdekt in de loop van de tijd ook de mentaliteit van de Oostenrijker en dat is veel werken. Als ze wel eens hoorden waar wij al allemaal geweest waren om te wandelen of gewoon van de natuur te genieten, kregen we menigmaal te horen dat ze er nog nooit waren geweest of heel heel lang geleden omdat ze er gewoon geen tijd voor hadden. En dan woon je in zo een mooi land.......
Er zijn trouwens wat veranderingen geweest in mijn werk. Ik ben van de mobiele zorg overgegaan naar de stationaire zorg. Alhoewel ik enerzijds de zorg thuis erg fijn vond had het ook een hoop min punten. De tijd van de ene naar de andere kunde stond vast en moest je je dus aan houden. Kwam je door ''starker verkehr'' later aan dan in de planning stond, moest je alles weer verantwoorden middels een rapportage en werd het alleen maar later. Daarbij kwam nog dat mijn rooster regelmatig wisselde en ik echt niet de hele week wilde werken. Volgens de planner was er met mijn wensen niet altijd rekening te houden omdat er binnen de thuiszorg regelmatig een ''kunde'' uitviel door ziekte of ziekenhuisbezoek. Ik heb toen aangegeven op zoek te gaan naar een andere baan omdat ik een goede balans tussen werk en privé erg belangrijk vind. Men wilde mij echter niet kwijt en bood me toen in een Seniorenhaus een baan aan. Waar ik dus deze week voor het eerst gewerkt heb. Ook dit was natuurlijk best erg spannend voor me, daar ik de laatste 2,5 jaar ''niet meer aan het bed gestaan had'' , ik mijn kennis weer een beetje moest opfrissen en ik weer helemaal opnieuw moest beginnen met het leren kennen van bewoners en collega's. Maar ik heb hier in ieder geval mijn 3 dagen werken per week en weet een maand van te voren mijn rooster.
Nog meer veranderingen. Na de warme weken die geweest zijn is het weer de afgelopen week echt omgeslagen. Tussendoor nog eens een mooie dag of dagdeel, maar ook regelmatig regen. Het is gelukkig geen noodweer zoals in Karinthië of Italië waar hagelstenen van enorme proporties vielen en voor enorme schade zorgde. De beelden op tv liegen er niet om, en voor veel vakantiegangers is de vakantie snel ten einde gekomen. Wat een ''kater'' om zo je vakantie te beleven waar je lang naar uit hebt gekeken en geld voor opzij hebt gezet.....
Juist nu het, jammer genoeg, wat minder mooi is, is dochter Auswander haar schoolvriendin samen met haar ouders hier op vakantie op de camping. Gelukkig zijn er tussendoor ook mooie droge momenten en vermaken ze zich prima, alleen al elkaar weer zien en even bijkletsen is natuurlijk al fijn. Samen maakten we een mooie tocht door de Kitzlochklamm en die willen we jullie ook niet onthouden.
Kitzlochklamm : Ausflug in eine magische Welt
''Helmplicht'' staat er op een bord bij de ingang. Grote gele helmen die net schoongepoetst zijn liggen op ons te wachten. Een komisch gezicht is het wel, een beetje lacherig bekijken we elkaar en ik schuif nog een lok haar aan de kant om beter zicht te hebben. Als eerste valt de mooie waterval op, wild stort het water zich naar beneden en het zal zeker nog wilder zijn na de regen van de afgelopen nacht en de hoosbui die kort te voren is geweest. Nu wij er echter zijn is het gelukkig droog en we krijgen zelfs nog de zon te zien , wat de klamm nog mooier doet uitkomen. Iedere bocht geeft weer een ander schouwspel, we zien hoe het water in de loop der jaren zich woest kolkend een weg heeft gebaand tussen de hoge rotwanden door. Dan volgt een flinke klim over houten trappen, 120 meter moeten we omhoog. Op een plateau neem ik een korte ''Verschnaufpause'' en trek mijn jas uit, het zweet loopt me al in straaltjes over de rug en ik zie dat de rest van de groep er ook zo over denkt. We begrijpen ook waarom de helmen gedragen moeten, we komen door uitgehakte gangen in de rotsen die hier en daar best wat laag en donker zijn. Je moet er niet aan denken dat je hier je hoofd zou stoten aan een rots! We genieten van de mooie zichten op de rivier, maken hier en daar wat foto's en gaan zo op ons gemakje door de Klamm. Aan het eind van de Klamm staat een gedenk plateau. In de zomer van 1974 was er een schoolreisje met een groep van 30 meisjes in de klamm. Ze waren opgesteld door de lerares op de brug voor een herinneringsfoto, maar ja , de brug hield de last niet en stortte in, 8 kinderen vonden de dood bij dit verschrikkelijke ongeluk. De lerares is later veroordeelt. Wat een afschuwelijke tragedie in zo een mooie omgeving. Ik denk aan de ouders van de kinderen en voel de pijn van binnen. Maar ook de lerares heeft daarna vast geen fijn leven meer gehad. Vreselijk.....
De Klamm werd een paar jaar gesloten en veiliger gemaakt. Tegenwoordig zijn er strenge regels voor klammen en wordt er jaarlijks controle uitgevoerd en natuurlijk NOOIT, met een grote groep mensen op een brug blijven staan.
Klammen en Schluchten ( een brede kloof die je vaak zonder entree kunt lopen) vind je vooral in de alpen. Oostenrijk heeft er ook veel, maar het exacte aantal heb ik niet kunnen vinden. In de loop der jaren liepen wij in Oostenrijk, Zwitserland en Italië al menige klamm. Het snel stromende water en de avontuurlijke wandelpaden tussen de rotsen door samen met het natuurschouwspel , maken het tot een mooie wandeling. Daarnaast is een voordeel dat het niet altijd helder weer hoeft te zijn , zoals voor een hooggebergte toer wel fijn is. Je moet wel een beetje redelijk ter been zijn en kleine kinderen bij de hand nemen. Stevig schoeisel is ook wel een must, het kan altijd iets glad zijn door het vocht in de klamm en soms zijn er ook wel wat hoge stappen te nemen.
start: Taxenbach. Meer dan genoeg gratis parkeerplaatsen bij de Klamm
entree: voor volwassenen 9 euro en kids 6,60, Met de gastenkaart krijg je korting.
Met de entree gelden wordt de klamm onderhouden.
De route door de Klamm is ongeveer 1500 meter en je doet op je gemakje, 1,5 uur over. Je kan de route verlengen door na de Klamm nog naar Maria Elend te wandelen en zo weer terug naar Taxenbach. Dan komt er 1,5 uur bij.
