Ook pap en mam zijn weer vertrokken naar Nederland, en naar we net hoorden, weer veilig in Nederland aangekomen. Samen maakten we leuke tripjes en showden we zo onze mooie nieuwe woonomgeving aan hen. Zo liepen we nog een ronde bij de Pillersee en gingen we naar de Kneipp bronnen in Bad fusch, beide, zeker met de warmte van de afgelopen week, fijne uitstapjes. Verder werden we getrakteerd op een heerlijk etentje bij de Forellen ranch. 

Onze Pascha is morgen 2 weken bij ons en is al aardig een deel van ons gezin geworden. Deze ''goedzak'' is zo lief en aanhankelijk en volgt zijn vrouwtje, onze dochter Auswander, de hele dag door het huis. Meerdere keren per dag laat ze hem aan het lijntje kennis maken met zijn nieuwe omgeving. De 1e keer was hij nogal schrikkerig en voor alles op de loer, maar dat werd al gauw makkelijker. Als ze nu een rondje met hem heeft gemaakt is hij het 1e kwartier aan het zielig miauwen omdat hij weer graag naar buiten wil. Maar dat durven we na zo een korte tijd nog niet aan. Men zegt dat een kat ongeveer 4-6 weken nodig heeft om zich te hechten aan zijn nieuwe omgeving, dus hij zal nog even geduld moeten hebben.

                    

Vandaag had ik mijn 1e werkbespreking van Hilfswerk. Nadat er een soort van discussie ontstond onder wat collega's over de plan van aanpak van een ''Kunde'', was ik even het spoor bijster. Het ging over in het plat Pinzgau en er werd voor mijn gevoel zo snel gepraat dat ik niet meer begreep waar het over ging. Even later, in de pauze sprak een collega me aan, ze kwam van Tjechoslowakije en vertelde me dat zij het na de 2 jaren dat ze hier nu woonde ook nog steeds niet kon volgen. Ik denk dat je echt nog jong moet zijn, een kind, om het Pinzgau dialect echt goed te leren verstaan en spreken. Gelukkig heb ik met mijn werk er geen last van, als ik dan even het niet goed versta vraag ik het gewoon nog een keer en wordt het me geduldig uitgelegd. Wat ik wel erg vervelend vind is dat ik de nieuwe Kunden wel moet zien te vinden. Gelukkig hebben we Google maps tegenwoordig om te gebruiken, maar ook dan is het nog altijd niet even makkelijk. Soms zijn er straten die totaal verstrooide huisnummers lijken te hebben. Dan zijn er ooit eens huizen bijgebouwd en die krijgen dan weer andere huisnummers. Het zweet breekt me dan uit, ( zeker met de warmte van dit moment) want mijn klokje in de werk-app tikt wel door  en je hebt soms wel Kunden die ''betreud'' moeten worden op vaste tijden, omdat ze bv dan net thuis komen uit het Tagescenter ( een soort Buurthuiskamer) of ik de verpleegkundige moet assisteren. De mensen zijn over het algemeen super lief voor me en ik krijg  menigmaal te horen dat ik zo goed Duits spreek. ''Maar dat heb je op school geleerd zeker?'' krijg ik dan te horen. Als ik vertel dat ik me dat zelf heb aangeleerd en veelal door als kind veel Duitse Kinderseries te kijken, zijn ze vaak stomverbaasd. 

De route van de zeven watervallen

Ik wil nog één mooie wandelroute met jullie delen van onze Kroatië vakantie: de 7 watervallen wandeling. Al zou ik bijna een boek kunnen schrijven van alle mooie wandelingen en bezienswaardigheden van deze streek.....

start: Buzet. Parkeerplaats bij de bierfabriek  en dan de bordjes volgen waarop staat Staza sedam Slapova

17 km lang

Vanaf ons vakantiehuisje rijden we via de Poklon pas het Ucka gebergte door, alleen al die route rijden is geweldig mooi en na 50 minuten staan we op de parking. De wandelschoenen worden vast  geknoopt en de rugzak met proviand en voldoende water gaat op. Het 1e stuk wandelen we langs een half droog gevallen rivier, de Mirna. We balen aardig, we zijn te laat, is onze gedachte, in de droge warme zomer vallen de watervallen droog lazen we.....

Na het open , warme stuk komen we eindelijk in de beschutting van de bomen. De ''koperen ploert'' brand ook deze dag flink en we zijn echt blij met de schaduw. Groot is onze verbazing als we dan toch een waterval zien die daadwerkelijk stroomt, het ziet er paradijselijk mooi uit. We zien dat hier ook een via Ferrata, oftewel klettersteig start. Na de 1e waterval komt er een flinke klim aan, uiteindelijk zo stijl dat we via ijzeren pennen die in de rotsen geslagen zijn als een soort van treden en kabels ons omhoog moeten werken. De wandeling is dus best intensief en niet voor iedereen geschikt. Het zweet gutst ons met stralen naar beneden, maar het is ook wel weer een hele uitdaging. Boven aangekomen heb je een geweldig uitzicht over de kloof waar de rivier zich doorheen wringt. Boven begaan we een fout en lopen de verkeerde kant op. De wegbewijzering is niet echt al te best komen we achter. Uit ervaring kunnen we nu vertellen dat het het handigst is om een lijstje bij je te hebben van alle 7 watervallen in de goede volgorde, dan loop je echt zoals het hoort.

de Zagon waterval , Bacva, Vela Pec, Mala Pec, Kotli, Zelencak en de Grjok

Wij komen op een weinig belopen binnendoor pad uit, maar uiteindelijk belanden we gelukkig weer op de route. De natuur is overweldigend onderweg, we spotten heel erg veel vlinders en horen de mooiste, voor ons onbekende vogels zingen. Soms voelen we ons alsof we in de jungle zijn beland. De vochtige warmte, de geuren en geluiden, het is een ware sensatie voor je zintuigen.

Het mooiste deel van de wandeling vond ik toen we bij de Zelencak waterval ons een stop inlasten en we warm en bezweet in de natuurlijke ''Spa'' lieten zakken. In tegenstelling tot de rivieren in Oostenrijk die veelal gevoed worden door de gletschers  en dus ijskoud, was het water hier verrukkelijk van temperatuur. Verkoelend en toch heerlijk aangenaam. De natuurkrachten hadden prachtige poeltjes gevormd, natuurlijke badkuipjes, het water borrelde als een ontspannen massage langs onze vermoeide en warme lichamen en het geluid van het water en het vogelgezang deed de ontspanning alleen maar toenemen! Er was ook een iets groter meer, met een prachtig diepgroene kleur, waar je in kon springen , we waanden ons werkelijk in ons eigen persoonlijke Blue Lagoon!

Ondanks dat het een intensieve wandeling is en ook lang, is het zo de moeite waard. Beslist zwemkleding meenemen en gewoon de tijd nemen om te genieten onderweg. Wij persoonlijk vonden het er zo leuk dat we er een week later weer heen gingen en vanaf de andere kant van de lus wandeling  een plekje opzochten en heerlijk de dag doorbrachten met natuurlijke Spa baden.

Bedankt voor jullie lieve berichtjes, we genieten hier altijd weer van

Pfiat di en tot ziens maar weer!

 

  

Hike naar de Vojak

Inmiddels al weer meer als een week aan het werk voor Hilfswerk Salzburg. Wat had ik de 1e 2 dagen een hoofdpijn van alle informatie die ik over me heen kreeg. Even sloeg de paniek toe, hoe krijg ik ooit deze nieuwe stof in mijn hoofd? Ik ken de zorg , dat is het probleem niet. Maar het werken met de speciale werk app in de Handy viel me vies tegen. Zoveel codes, zoveel handelingen om te onthouden, zoveel afkortingen  om te gebruiken die me allemaal zo vreemd leken, het duizelde me werkelijk! Zo is  bijvoorbeeld de afkorting kd Kunde, en HKP de Hauskrankenpflege, en zo staan er 2 pagina's vol  met afkortingen die me hocus pocus oogden. Gelukkig werd ik begeleid door een lieve geduldige collega en vertelde ze me dat het echt goed zou komen. Ze zei me dat ze mijn gevoel herkende en als ik eenmaal 2 weken aan het werk zou zijn het vanzelf goed zou komen.

Inmiddels werk ik dus al zelfstandig, rijd ik in mijn eigen werkauto door de omgeving en waarlijk iedere dag gaat het me makkelijker af. Soms mis ik wel mijn fijne werk op de Buurthuiskamer en mijn lieve collegas's daar, ik geef eerlijk toe dat was echt wel mijn ding. Maar als ik dan rond rijd in mijn werkauto en naar die Majestueuze bergwereld kijk onderweg  dan maakt dat weer veel goed.

Soms maak ik grappige situaties mee als mensen het dialect spreken , dan versta ik ze amper. Zodra ze vernemen dat ik geen Oostenrijker ben doen ze echt wel hun best om Hoch Deutsch te spreken, wat ze niet altijd makkelijk afgaat. Zo weet ik inmiddels dat Fetzen , doeken zijn, Maar je kunt ook een Fetzen hebben als je te diep in het glaasje hebt gekeken. En zo kan ik nog wel even doorgaan met bijzondere Pinzgau woorden. 

Ook Pascha , onze adoptie kat uit het Tierheim waar Amaya haar schnupperstage maakte is inmiddels een deel van ons huisgezin. Na de vakantie naar Kroatië zijn dochterlief en ik dus naar de plaatselijke dierenwinkel gegaan en gingen met een kar vol katten huisraad weer richting huis. Pascha houden we voorlopig nog wel een aantal weken binnen om hem te laten wennen en als hij naar buiten gaat dan is het aan een lijntje. 

Vorige week kwamen mijn ouders over vanuit Nederland en konden ze met eigen eigen ogen zien en beleven waar wij nu wonen. In het weekend maakten we leuke trips samen. Zo reden we samen de Grossglockner Hochalpenstrasse ( een echte must see als je hier in de buurt bent) en gingen we met de Maiskogelbahn omhoog om daar een wandeling te maken en daarna heerlijk een ''Jause '' te eten bij de berghut. Aankomend weekend staan er nog wat leuke tripjes gepland.

Zoals beloofd deel ik  nog graag een mooie wandeling van Kroatië met jullie.

wandeling van Poklon naar de Vojak bergtop.

start: op de Poklon pashoogte de auto parkeren en bordjes Vojak volgen.

bijna 300 meter stijgen.

De Vojak is het hoogste punt van  het Istrisch schiereiland en ligt in het Ucka natuurpark ( spreek uit als Oetsjka). Om precies te zijn is de Vojak  1401 meter hoog en van daarboven heb je een prachtzicht over het land en de zee. De eilanden Krk, Cres en Losinje zie je prachtig liggen. 

Natuurpark Ucka heeft een uniek klimaat een mix van de bergen en de zee, wat een bijzondere flora en fauna geeft. Wij vonden het een geweldig gebied, met zeer veel  soorten bloemen en planten en dus ook veel vlinders.

Vanaf de parkeerplaats volg je steeds de bordjes Vojak, en zie je even geen bordje dan volg je de ronde rode stip met blauw in het midden of wit/rood. Het 1e stuk ging flink steil omhoog, ik voelde mijn kuiten al gaan branden, Gelukkig was het door een bos en dus fijn beschut tegen de zon. Iets hoger steeg het pad wel maar was het makkelijker te begaan. Langzamerhand werd het bos opener, en op de open plekken groeiden allerlei mooie bloemen en planten. De Bosparelmoervlinder was hier volop aanwezig en was ook heel erg ''handtam'' we zaten binnen de kortste keren onder die mooie fladderaars. Onze camera's klikten er weer vrolijk op los, en dan had je pardoes ook 1 of 2 vlinders op je camera of mobiel zitten. Een waar vlinder eldorado! We konden dit mooie plekje bijna niet verlaten, zo genoten we. Maar ja we wisten dat we nog wel een mooi stuk moesten lopen, dus maakten ons weer op pad. 

Op een gegeven moment kwamen we boven de boomgrens en het werd dus gelijk ook een stuk warmer. Bij deze de tip: Maak deze hike op een iets koelere dag en neem voldoende drinkwater mee, want tijdens de wandeling tref je geen plek om wat te drinken te kopen of een natuurlijke bron.  Op het plateau aangekomen maakten we ons een fijne pauze, aten en dronken wat en genoten van het uitzicht en de vele vlinders die er rondvlogen. Daarna werd het tijd voor de laatste steile klim, naar de top van de Vojak. Vergezeld van Koninspages die heerlijk op de thermiek zweefden maakten wij de klim. Ik zie er altijd wat tegen op als ik eerst omhoog kijk waar ik heen moet, maar doe het rustig aan op mijn eigen tempo, vader en dochter hebben de spurt er al weer in en zijn al gauw stipjes in de verte geworden. Uiteindelijk viel het me nog best mee, het pad slingert zich in serpentinen omhoog, waardoor het wel stijl is maar prima te doen. 

Boven op de top staat een stenen uitzichttoren uit 1911( die trouwens gebouwd werd door een Oostenrijkse Tourismusverein), onder in is een info punt die echter op dit moment nog gesloten is en ernaast is een platform waar vandaan de Parapenters  kunnen gaan springen. We maken wat foto's, drinken nog wat en maken ons dan op voor de terugweg. Hier zijn mogelijkheden genoeg. Zolang je maar Poklon aanhoud, kom je weer op de pas uit.

Bij de pas aangekomen rijden we nog een stukje door. Dan kom je namelijk bij de bron Voda Josipa, oftewel de Frans Joseph bron, een erfstukje uit de Oostenrijkse Hongaarse tijd. Dit water is zo heerlijk koud en super lekker. We hebben nadien hier vaker onze flessen met water gevuld. 

Voor nu eerst 

Pfiat di en tot een volgende keer!

Ook weer bedankt voor al jullie lieve reacties, we lezen ze hier met veel plezier.

hereniging, afscheid en Bad Gastein

Het is stil in huis, buiten hoor ik de vogels fluiten, de koelkast zoemt, de klok tikt, maar verder is het stil. Ik denk na over de afgelopen week.  Het is vreemd , na een drukke week, met een huis vol gasten. De veranda staat vol extra wasgoed, de zon en een klein zuchtje wind drogen het heerlijk. De afgelopen week hadden wij bezoek van een andere familie Auswander. Waar wij echter emigreerden met een afstand van 1000 km, vertrokken zij met meer dan 10.000 km verschil. Het was dan ook 5 jaar geleden dat we elkaar  voor het laatst zagen. Onze dochters zijn echte  ''Besties'' van baby af aan, het afscheid destijds was hartverscheurend en ook dit keer weer enorm zwaar voor de meiden.

Het was dus een week van een langverwachte hereniging, maar ook weer één van een afscheid. Het blijft zwaar. Ik zelf ben blij dat wij op een kleine 1000 km van familie en vrienden zitten, we stappen in de auto en zijn in een halve dag weer bij onze geliefden. 

Natuurlijk hebben we veel gedaan samen, dit kon mooi door een lang weekend rond Pinksteren. Als letterlijk en figuurlijk hoogtepunt natuurlijk een rit over de Grossglockner, alwaar ze zich vergaapten over de enorme muren van sneeuw waar we doorheen reden. Ook wel komisch om te zien , waar wij nog in driekwart of korte broek door de sneeuw liepen, voelde het voor hen een stuk kouder aan. Zo snel wen je dus ook aan de warmte rond de evenaar. 

Verder bezochten we een rodelbaan, een plaatselijke markt met streekproducten, wandelden over de promenade van de mooie Zeller see en maakten de rondwandeling rond de Klammsee. De meiden gingen nog met zijn tweetjes omhoog met de cabinebaan en hadden daar even hun quality-tim als vriendinnen samen, zonder afleiding van ouders. Af afsluiting was er de mooie waterfontein en lichtshow bij de Zeller see, hier kan geen vuurwerk tegenop! Deze show is er trouwens regelmatig , en als je hier bent zeker een aanrader om te bekijken. 

Een leuk uitje die we samen ook nog maakten wil ik jullie zeker ook niet onthouden.

Gasteiner Wasserfall

De Gasteiner waterval behoort net als de Krimmler waterval tot de één van de bekendste van Oostenrijk. De waterval loopt midden door het dorp Bad Gastein, over 3 trappen verdeeld heeft ze een valhoogte van 340 meter. Door de verneveling van het water krijg je negatieve ionen wat heel gezond is voor je lichaam, ze reinigen de lucht om ons heen. Je ademhaling verbeterd, je slaapt beter, je algehele weerstand neemt toe en het zou stress verlagend werken. Ieder levend organisme heeft baat bij negatieve ionen. In een stedelijke omgeving heb je een hoge concentratie positieve ionen, wat onze gezondheid niet goed doet.  En laten nu negatieve ionen vooral in de buurt van watervallen, in de  bergen en in het bos aanwezig zijn. Wat wonen we hier toch heerlijk dan. Jullie snappen we hebben even heerlijk onze longen volgezogen met die heerlijke frisse lucht, terwijl we genoten van dit mooie schouwspel. 

We hebben een stukje gewandeld door het dorp en daarbij ook de bijzondere quellen (bronnen) bezocht. Er komt hier dagelijks 5 miljoen liter water uit de bodem, een ware natuurlijke schat. De temperatuur is 46, 4 graden, heerlijk warm en barstensvol natuurlijke mineralen. Ook Keizer Franz Joseph en Keizerin Sisi kwamen hier al voor het gezonde Thermaalwater en tegenwoordig komen er nog vele bezoekers voor een kuur met het water of in de ''Heilstollen''. 

Verder heb je daar het Gasteiner mineralwater. Het water heeft zo een honderd jaar nodig om zich door de vele gesteentelagen van de Hohe tauern heen te dringen, ondertussen vele mineralen op te nemen en uiteindelijk boven te komen waar het dan gebotteld wordt voor de verkoop. 

Je kan vanaf hier ook prachtig wandelen,op dit moment was de ''wasserfallweg'' nog gesloten vanwege steenslag gevaar. Maar we komen hier zeker nog eens terug. Bijna 30 jaar terug liepen we hier als jong stel de Gadauner schlucht. Dit deel van de wandeling is heel mooi op te nemen in het geheel van de watervalweg. Wordt vervolgd dus!

Nou eerst maar even bijkomen van de rollercoaster aan emoties van de afgelopen week. Tot een andere keer maar weer. Tijd om de was van de lijn te halen en een volgende lading op te hangen.....

Bad Fusch, een bezoek aan een historisch Kuuroord

Dochter Auswander voelt zich niet fit, wat keelpijn, druk op de oren, wat minder goed geslapen. Ik besluit haar af te melden van school, kan ze even bijkomen. Ik krijg de directeur persoonlijk aan de lijn. ''Heeft u al een afspraak bij de dokter gemaakt'' vraagt hij me. Pardon, denk ik, afspraak bij de dokter? Hij verteld me dat dit hier de gang van zaken is, en dan is een leerling echt afgemeld. 

Vreemde toestand denk ik bij mezelf. In Nederland ''mag'' je na een week ziek zijn en na de nodige huismiddeltjes geprobeerd te hebben, nog eens een afspraak maken bij de huisarts, en hier moet ik eigenlijk bij de 1e symptomen al de dokter bellen. Ik vertel dat dochter Auswander eerst gewoon even thuis blijft en dat ik pas de dokter bel als ze echt ziek is. De Herr Director zal ook wel gedacht hebben: Wat een vreemde gang van zaken bij die Hollanders!

Gisteren vertelde ze me dat ze echt zin had in oma's tomatensoep. ''Ach kon oma nu maar even een pannetje langsbrengen''. Ik ken dat gevoel wel, als je niet helemaal fit bent kun je soms echt naar iets smachten. Maar nee, 1000 km rijden voor een pannetje tomaten soep van oma dat doen we maar niet. Dus toen ik vanmorgen even bij de Billa was hier in het centrum heb ik gelijk wat spulletjes gekocht voor een tomatensoep en mijn best gedaan om er iets lekkers van te maken. En gelukkig werd mijn versie van de tomatensoep goed gekeurd. Haar gezicht straalde toen ze heerlijk van de soep at. Ze zeggen wel eens dat soep een goed medicijn is, nu dat was zeker te merken.

Morgen ga ik trouwens een ''Schnuppertag'' meedraaien binnen de thuiszorg. Even een dag om te kijken of dit van beide kanten ons wat toelijkt. Wel spannend!

Dan heb ik natuurlijk ook een leuke wandeling voor jullie, op een heel bijzonder stukje aarde: het voormalig kuuroord Bad Fusch.

Kneippanlage Bad Fusch

Start: 3 mogelijkheden  hetzij in Fusch, dan wordt de wandeling 4 km langer en loop je langs de Badestrasse licht stijgend omhoog naar het voormalige kuuroord. Of je rijd omhoog met de auto en parkeert de auto daar, maar de ruimte is daar beperkter, en dan is het eerder een lichte spatziergang, maar werkelijk waar enorm mooi.  Volgens internet zou je de auto ook bij de Embachkapelle kunnen parkeren, iets verder richting de Grossglocknerstrasse en vanuit daar omhoog kunnen wandelen. Dan zou het een pad met stijging zijn, maar natuurlijk. Deze route staat nog op de bucketlist om te proberen.

Een stukje geschiedenis:

Dit gebied was al eeuwen terug bekend om zijn bijzondere Heilquellen, vroeger waren er zelfs 11,maar tegenwoordig zijn er nog 3 over, door lawines, overstromingen, maar ook door natuurlijk verloop verdwenen meerdere bronnen. In zijn glorietijd was het een Mondaine plaats, met Kuurhotels, kegel en tennisbaan. Vanaf het station in Bruck ging een speciale Stellwagendienst omhoog om de Kuurgasten te vervoeren. ze kwamen hier voor drinkkuren, badkuren en de schone lucht. In het zomerseizoen waren dat vaak wel 500 gasten.

Na de 1e wereldoorlog kwam de teloorgang: een slechte verbinding met de buitenwereld en de concurrentie met grotere, beter bereikbare kuuroorden, maar ook een aantal branden en lawines deden geen goed. Na de 2e wereldoorlog probeerden ze het Kuuroord weer nieuw leven in te blazen, maar mislukte. Vanaf 2008 is de Badstraat weer open gesteld voor auto's, al is de weg smal en niet geheel geasfalteerd, maar wel prima te berijden. De Gemeente en het tourismusverband en de nieuwe bezitter zijn stap voor stap bezig gegaan om het gebied weer aantrekkelijk te maken. Tegenwoordig kun je de 3 overgebleven bronnen dus weer bezoeken. Er is een uitzichttoren, een ''voel je relax schommel'' een labyrinth en verschillende arm en been kneipbaden die je kunt gebruiken. Je kunt wandelen in de bossen en naar de mooie Teich, een schitterend kristalhelder meertje. Vooral op een warme zomerdag zal dit enorm verfrissend zijn voor lijf en leden denk ik. Er is ook een ''Jausenstation'' waar je lekkere, zelfgemaakte gerechten kunt eten of een lekker koude drank. 

Te midden van het imposante berglandschap aan de voet van de Grossglockner Hochalpenstrasse, gingen we op zoek naar de oude Heilquellen met hun heldere, koude, gezonde water. Op het moment dat wij er waren was nog alles nog gesloten en dus heerlijk rustig, af en toe zagen we een andere wandelaar. Het bos, met zijn mos bedekte bosbodem leek me wel een sprookjesbos toe, de vogels floten op hun allermooist en dan dat meertje, kristalhelder en zo mooi blauw groen van kleur! We gingen op een bankje gewoon even heerlijk genieten . Dochter Auswander ging op onderzoek en ontdekte al gauw wat mooie rupsen in het groen en ook nog een hagedis, het lijfje dik van de jonkies die ze binnenkort zou gaan baren. De zon scheen op onze wangen en we genoten van al het moois. De bronnen die je onderweg ziet zijn geweldig om te aanschouwen, het water klatert en natuurlijk moesten we ook even proeven. Het water van de  ''augenquelle'' moesten we natuurlijk ook even in onze ogen sprenkelen, want je weet maar nooit toch, wie weet zou onze zicht nog wel wat beter worden? ;