Rund um den Achberg en de Aschauer Klamm

''Lieverd, ik verwacht een pakje, maar moet echt nodig naar het toilet, kun jij zo meteen de deur wel even openen?'' Met dat berichtje stuurde ik dochter Auswander richting de voordeur, waar tot haar verbazing geen postbezorger maar een oude klasgenoot voor onze deur stond. Toen we later aan de koffie en fris zaten bleek dat het haar toch niet als complete verassing overviel omdat ze ineens geen live locatie meer kreeg te zien op de telefoon. Ze had hun hele camperreis kunnen volgen en nu ze in de buurt van Oostenrijk  kwamen ineens niet meer. Daar had ze toch wel even haar gedachten over laten gaan. En nu haar schoolvriendin van het vriendengroepje net goed en wel terug was naar Nederland, stond nu dus weer een schoolvriend op de stoep. Geweldig toch, dochter Auswander was beslist niet: ''Uit het oog uit het hart.''

De beide pubers wilden de volgende dag graag met de cabinebahn omhoog gaan en terug wandelen, zijn ouders namen zich een luxe relax en geniet dag voor en wij als Auswanders, besloten voor een lange dag-wandeling te gaan in de omgeving van Unken.

Nadat we heerlijk krakend verse broodjes en wat lekkere smeerseltjes als beleg hadden gekocht reden wij richting Unken. We kenden deze omgeving van de Innersbachklamm en besloten daar op de parking de auto te plaatsen en de wandeling te beginnen. De bergschoenen werden weer vastgeknoopt, de rugzak gevuld met de verse broodjes en voldoende drinkwater en we gingen op pad. Volgens de routebeschrijving zou het een wandeling van 17,5 km zijn. Het 1e deel verliep langs de rivier de Saalach  en over houten bruggetjes die stevig in de muur verankerd zitten. We verbazen ons over de enorme hoeveelheid aan Cyclaampjes die hier groeien. De mini versie van de Cyclaam zoals we die kennen als kamerplant. Verder zien we ook heel erg veel Stengel-enzianen, met hun mooie blauwe kleur. De flora is hier bijna onwerkelijk mooi. De wandeling heet officieel: rund um den Achberg,maar staat vrijwel nergens zo aangegeven op de bordjes. Mijn tip bij deze om een lijstje bij je te hebben  ( of screenshot van dit blog) en dan deze punten aan te houden:

Unken- Kirche- Gsengsteig- Fussbalplatz-( je komt uit vlak bij de oude grensovergang naar D, hier steek je weg over) Klaranlage- Köstlerhof -Haiderhof- Aschauer klamm ( het hoogtepunt van deze tour!)-Reith-Innersbachklamm-Gaissteig-Steganlange Schwerm ( de houten bruggetjes tegen de Saalachoever), eventueel een afsteker naar de Lowenquelle- en uiteindelijk over de grote brug weer naar Unken.

De wandeling voert ons heen en terug over de grens naar het Duitse Berchtesgaden, zelfs door een gehuchtje dat Niederland heet en is geweldig mooi en gevarieerd. Wat kleine Kanttekeningen: de zwaarte zit hem in de lengte een kleine 20 km, niet zo zeer in de klim dat zijn slechts iets meer dan 400 meter en de route door de klamm is wat moeilijker. Op de borden staat aangegeven dat je rekening moet houden met alpine gevaren, dit betekend dus smalle paadjes en gevaar van vallend gesteente. Maar op de smalste en steilste stukken is de route wel gezekerd met touwen, dus eigenlijk nergens echt gevaarlijk. Goede schoenen zijn belangrijk, goed opletten waar je loopt en eventueel kleinere kinderen bij de hand nemen. Ineens komt ons de klamm toch wel erg bekend voor en na wat brainstormen komen we erachter dat we hier al eens wandelden met onze oudste dochter en jongste dochter nog in het buideltje. Destijds waren mijn schoonouders 40 jaar getrouwd en vierden we dat als familie in Berchtesgaden. Wie had gedacht dat we een kleine 15 jaar later in deze prachtige omgeving zouden wonen?

 

Ons loopt ondertussen het zweet in pareltjes naar beneden, de temperatuur is boven de 30 graden  en er staat geen wolkje aan de hemel. We zijn blij met af en toe wat schaduw. Op een lieflijk plekje langs de rivier in de klamm gaan we een heerlijke verkoelende pauze houden. De Aschauer klamm noemen ze ook wel ''die klamm  der 100 gumpen''. Gumpen zijn natuurlijk gevormde poeltjes tussen de waterval etappes in, zeer idyllisch gelegen met hun kristalheldere water. Ze lokken ons met deze warmte enorm aan en we besluiten een pauze te maken.  De warme voeten gaan het water in, wat een verrukking, we voelen de weldadige koelte door ons hele lijf stromen. We vullen ons vocht aan, want we kunnen onze kleding bijna uitwringen, eten nog wat en dan moeten we echt weer door, we zijn immers nog maar net even over de helft. Als we het pad weer op stappen zien we een Hazelworm die niet verder komt, hij krijgt de klim tegen de boomwortel omhoog niet klaar. Voorzichtig pakt meneer Auswander hem op en zet hem veilig aan de kant. Een Hazelworm lijkt op een slang, maar is een Pootloze Hagedis en niet gevaarlijk.

De klamm doet ons een beetje denken aan de wandeling bij Kotli tijdens onze vakantie in Kroatië, al was het water daar nog wel een stuk warmer. Geleidelijk aan hebben we een hele klim gemaakt, maar door de overweldigende omgeving die iedere bocht tevoorschijn kwam hadden we dat amper door. Dit deel van de wandeling komen we meerdere mensen tegen, alhoewel niet enorm veel. Zodra we de klamm uit zijn en de route vervolgen zijn we weer compleet alleen. Na het deel door het bos komen we op een paradijselijk mooi deel met zicht op de Loferer Steinberge. Er staat zelfs een huisje langs de route als uit een plaatsjesboek. Hier zou je werkelijk jaloers op kunnen zijn, de rust, het uitzicht, zucht zwijmel.....Maar anderzijds zal het in de winter niet zo gemakkelijk zijn om het huis te bereiken en heb je waarschijnlijk wel een eigen trekkertje met sneeuwschuiver nodig. 

Onze stappentellers geven inmiddels al bijna 17 km aan, maar nog geen eindpunt te zien en mede door de warmte begint de moeheid iets toe te slaan, ook mijn knie begint met de afdaling toch wel te protesteren. Even doorbikkelen  dus en genieten van het mooie uitzicht, de veelvoud aan wilde Cyclamen en Enzian's en de overheerlijke rust. Af en toe bij een waterbakje of stroompje verfrissen we ons, manlief vult zijn complete pet met water en zet hem op zijn hoofd, een komisch gezicht! 

Uiteindelijk redden we het net thuis om ons wat op te frissen en schone kleding aan te trekken, de uitgebreide douche die we ons hadden voorgenomen moeten we even doorschuiven. Ik had namelijk een tafeltje voor 6 gereserveerd om half 8 en dat hebben we uiteindelijk net gered. Na 20 km lopen gaat de schnitzel mit Pommes en goudgele Stiegl er goed in. Meestal gaat er een deel van mijn maaltijd naar meneer Auswander, maar ik heb reuzetrek na deze prachtige maar lange wandeling. We kletsen onderwijl over onze dag die we allen op een andere manier doorgebracht hebben en dan is het tijd om afscheid van elkaar te nemen. De camper stuurt morgen weer richting Nederland. 

De Aschauer klamm is een aanrader, vrij toegankelijk. De wandelparking vindt je aan de weg tussen Lofer en het Duitse Schneizlreuth. Maar als je de rondwandeling in zijn geheel wil maken, net als ons kun je parkeren bij Unken of de Innersbachklamm. Op tijd weg gaan om de dag optimaal te genieten!

Bedankt nog voor jullie lieve reacties op onze vorige Blogs. Nogmaals de vraag om met naam of initialen te antwoorden, als je anoniem  reageert. Dat maakt het voor ons extra leuk om te lezen. 

Voor nu tot ziens en 

Pfiat di

0

Kitzlochklamm en veranderingen.

 Ik moest ineens vorige week denken aan deze zin die ik ergens gelezen had: ''Ergens  heen gaan te wonen, is wel iets anders dan er altijd vakantie houden''. En ja, ik kan niet anders dan dit inderdaad beamen. Nu we beide in het werkproces zitten, is het allemaal een stuk drukker geworden en moeten we het echt van een vrij moment hebben. We zitten nu in het echte leven hier. Ben je op vakantie dan heb je alle tijd om op pad te gaan, mits het weer het natuurlijk toelaat. Je ontdekt in de loop van de tijd ook de mentaliteit van de Oostenrijker en dat is veel werken. Als ze wel eens hoorden waar wij al allemaal geweest waren om te wandelen  of gewoon van de natuur te genieten, kregen we menigmaal te horen dat ze er nog nooit waren geweest of heel heel lang geleden omdat ze er gewoon geen tijd voor hadden. En dan woon je in zo een mooi land.......

 Er zijn trouwens wat veranderingen geweest in mijn werk. Ik ben van de mobiele zorg overgegaan naar de stationaire zorg. Alhoewel ik enerzijds de zorg thuis erg fijn vond had het ook een hoop min punten. De tijd van de ene naar de andere kunde stond vast en moest je je dus aan houden. Kwam je door ''starker verkehr'' later aan dan in de planning stond, moest je alles weer verantwoorden middels een rapportage en werd het alleen maar later. Daarbij kwam nog dat mijn rooster regelmatig wisselde en ik echt niet de hele week wilde werken. Volgens de planner was er met mijn wensen niet altijd rekening te houden omdat er binnen de thuiszorg regelmatig een ''kunde'' uitviel door ziekte of ziekenhuisbezoek. Ik heb toen aangegeven op zoek te gaan naar een andere baan omdat ik een goede balans tussen werk en privé erg belangrijk vind. Men wilde mij echter niet kwijt en bood me toen in een Seniorenhaus een baan aan. Waar ik dus deze week voor het eerst gewerkt heb. Ook dit was natuurlijk best erg spannend voor me, daar ik de laatste 2,5 jaar ''niet meer aan het bed gestaan had'' , ik mijn kennis weer een beetje moest opfrissen en ik weer helemaal opnieuw moest beginnen met het leren kennen van bewoners en collega's. Maar ik heb hier in ieder geval mijn 3 dagen werken per week  en weet een maand van te voren mijn rooster. 

Nog meer veranderingen. Na de warme weken die geweest zijn is het weer de afgelopen week echt omgeslagen. Tussendoor nog eens een mooie dag of dagdeel, maar ook regelmatig regen. Het is gelukkig geen noodweer zoals in Karinthië of Italië waar hagelstenen van enorme proporties vielen en voor enorme schade zorgde. De beelden op tv liegen er niet om, en voor veel vakantiegangers is de vakantie snel ten einde gekomen. Wat een ''kater'' om zo je vakantie te beleven waar je lang naar uit hebt gekeken en geld voor opzij hebt gezet.....

Juist nu het, jammer genoeg, wat  minder mooi is, is dochter Auswander haar schoolvriendin samen met haar ouders hier op vakantie op de camping. Gelukkig zijn er tussendoor ook mooie droge momenten en vermaken ze zich  prima, alleen al elkaar weer zien en even bijkletsen is natuurlijk al fijn. Samen maakten we  een mooie tocht door de Kitzlochklamm en die willen we jullie ook niet onthouden.

Kitzlochklamm : Ausflug in eine magische Welt

                                                                                                                                              

''Helmplicht'' staat er op een bord bij de ingang. Grote gele helmen die net schoongepoetst zijn liggen op ons te wachten. Een komisch gezicht is het wel, een beetje lacherig bekijken we elkaar en ik schuif nog een lok haar aan de kant om beter zicht te hebben. Als eerste valt de mooie waterval op, wild stort het water zich naar beneden en het zal zeker nog wilder zijn na de regen van de afgelopen nacht en de hoosbui die kort te voren is geweest. Nu wij er echter zijn is het gelukkig droog en we krijgen zelfs nog de zon te zien , wat de klamm nog mooier doet uitkomen. Iedere bocht geeft weer een ander schouwspel, we zien hoe het water in de loop der jaren zich woest kolkend een weg heeft gebaand tussen de hoge rotwanden door. Dan volgt een flinke klim over  houten trappen, 120 meter moeten we omhoog. Op een plateau neem ik een korte ''Verschnaufpause'' en trek mijn jas uit, het zweet loopt me al in straaltjes over de rug en ik zie dat de rest van de groep er ook zo over denkt. We begrijpen ook waarom de helmen gedragen moeten, we komen door uitgehakte gangen in de rotsen die hier en daar best wat laag en donker zijn. Je moet er niet aan denken dat je hier je hoofd zou stoten aan een rots! We genieten van de mooie zichten op de rivier, maken hier en daar wat foto's en gaan zo op ons gemakje door de Klamm. Aan het eind van de Klamm staat een gedenk plateau. In de zomer van 1974  was er een schoolreisje met een groep van 30 meisjes in de klamm. Ze waren opgesteld door de lerares op de brug voor een herinneringsfoto, maar ja , de brug hield de last niet en stortte in, 8 kinderen vonden de dood bij dit verschrikkelijke ongeluk. De lerares is later veroordeelt. Wat een afschuwelijke tragedie in zo een mooie omgeving. Ik denk aan de ouders van de kinderen en voel de pijn van binnen. Maar ook de lerares heeft daarna vast geen fijn leven meer gehad. Vreselijk.....

De Klamm werd een paar jaar gesloten en veiliger gemaakt. Tegenwoordig zijn er strenge regels voor klammen en wordt er jaarlijks controle uitgevoerd en natuurlijk NOOIT, met een grote groep mensen op een brug blijven staan. 

Klammen en Schluchten ( een brede kloof die je vaak zonder entree kunt lopen) vind je vooral in de alpen. Oostenrijk heeft er ook veel, maar het exacte aantal heb ik niet kunnen vinden. In de loop der jaren liepen wij in Oostenrijk, Zwitserland en Italië al menige klamm. Het  snel stromende water en de avontuurlijke wandelpaden tussen de rotsen door samen met het natuurschouwspel , maken het tot een mooie wandeling. Daarnaast is een voordeel dat het niet altijd helder weer hoeft te zijn , zoals voor een hooggebergte toer wel fijn is. Je moet wel een beetje redelijk ter been zijn en kleine kinderen bij de hand nemen. Stevig schoeisel is ook wel een must, het kan altijd iets glad zijn door het vocht in de klamm en soms zijn er ook wel wat hoge stappen te nemen. 

start: Taxenbach. Meer dan genoeg  gratis parkeerplaatsen bij de Klamm

entree: voor volwassenen 9 euro en kids 6,60, Met de gastenkaart krijg je korting. 

Met de entree gelden wordt de klamm onderhouden.

De route door de Klamm is ongeveer 1500 meter en je doet op je gemakje, 1,5 uur over. Je kan de route verlengen door na de Klamm nog naar Maria Elend te wandelen en zo weer terug naar Taxenbach. Dan komt er 1,5 uur bij. 

Opnieuw met Kaiserwetter naar de Hintersee bij Mittersill

De bedoeling was om op Paasmaandag bij  prachtige Kaiserwetter een nieuw dal te ontdekken. Na een drukke week vol regelzaken waren we daar echt even aan toe. Rugzakken ingepakt met proviand, wandelschoenen mee en goedgemutst op pad richting Ferleiten om het Käfertal te gaan ontdekken. Ik had gelezen dat het er erg mooi zou zijn, waterval en schitterende panorama's en  daarnaast relatief ''makkelijk'' te belopen, en ja dat hebben we in deze tijd van het  jaar nog wel nodig met de sneeuw in de bergen. We kwamen echter 4 km voor Ferleiten al voor een vervelende verassing te staan: De hekken waren gesloten en er was een lawinewaarschuwing te lezen. Wat nu?

Ja dit is immers al  nieuwkomers in Oostenrijk allemaal nieuw voor ons, in deze periode begin april hadden we hier nooit vakantie gehouden. Ter plekke werd besloten om dan maar naar Mittersill te rijden, daar hadden we 2 weken terug ook gewandeld ( zie het blogje: Met Kaiserwetter naar de Hintersee bij Mittersill) en dat was prima te doen geweest met wat kleine aanpassingen in de route. 

Wat hebben we genoten! Strak blauwe lucht, witte toppen die er tegen af staken, een heerlijke voorjaarszon en frisse alpenlucht. Al hadden we de wandeling al eens gemaakt, het was toch weer nieuw. Er was al veel sneeuw gesmolten, we konden nu dus het hele wandelpad volgen en hoefden slechts hier en daar nog door de sneeuw te lopen. We zagen dus een heel nieuw deel van de route. Begeleid door het ruisen van de rivier en het voorjaarsgezang van de vogels, maakten we de stijging van zo een 260 meter richting de see. 

Er waren nu nog veel meer Krokussen te voorschijn gekomen, daar waar de sneeuw net gesmolten was was het een ''tapijt'' van veelal paars en soms witte bloemetjes. Een genot voor de ogen!

Tot onze verbazing was de Hintersee volledig ontdooid, geen ijs meer te bekennen, nu kwamen de kleuren van het water wel allemaal mooi tot zijn recht.

Op een sneeuwveld iets hoger zagen we nog 2 Gemsen lopen. En bij de Hintersee genoten we weer op een bankje van het prachtige panorama en de zon op onze wangen.

Via de ''lehrweg'' die over de alm loopt zijn we weer afgedaald naar beneden. wat een verschil met 2 weken terug toen was dat nog niet mogelijk. Heerlijk rozig van de zon de frisse alpenlucht en de indrukken  lopen we terug naar de auto.

Deze wandelweg kunnen we dus ten zeerste aanraden als jullie hier ooit in de buurt verblijven . In de zomer zal de wandelroute nog mooier zijn omdat de almen dan bewoond zullen zijn door koeien, paarden en geiten.

Met Kaiserwetter naar de Hintersee bij Mittersill

Schilderachtig gelegen tussen steile bergen ligt de Hintersee op 1313 meter hoogte. In 1495 is deze bergsee ontstaan door een geweldige lawine. Het is de grootste bergsee uit de omgeving Mittersill, ze is 550 meter lang en op zijn diepst 10 meter, het water is glashelder. Alleen konden wij dat op onze wandeldag niet echt zien doordat een groot deel van het meer nog was dichtgevroren.

We hadden er even genoeg van: uitpakken, inruimen, kleine klusjes en regelzaken, we moesten er even tussenuit! Daarbij was het stralendes ''Kaiserwetter'' zoals ze dat hier noemen, stralend weer, strakblauwe lucht en weinig wind, ideaal wandelweer dus....

start: parkeerplaats Schösswendklamm Mittersill, op de route richting Felbertausernstrasse, direct na de tunnel rechtsaf.

 

7.70 kilometer en 350 hoogtemeters 

Direct na de parkeerplaats volg je het wandelbordje richting de klamm. Een piepklein stukje natuurjuweel, vanaf verschillende uitzichtpunten kun je zien hoe sterk water eigenlijk is. Daarna blijf je de bordjes Hintersee volgen. Je volgt de rivier, komt over almen die, terwijl wij hier in maart waren, nog deels besneeuwd en deels bezaaid  met krokussen waren. In de zomer zullen hier koeien en paarden lopen, dit zagen wij aan de weideroosters en de hekjes die we onderweg tegen kwamen. 

Op een gegeven moment werd het sneeuw te diep voor ons en besloten we de normale weg te volgen. Bij zomerdag moet het geen enkel probleem zijn deze schilderachtige route te vervolgen. Het zicht op de steile bergen van dit keteldal wordt steeds mooier, overal komen watervallen naar beneden en de vogels genieten al fluitend van de warme voorjaarszon. Dan horen we een enorm gedreun, het lijkt wel onweer, en het dondert en echoot door de bergen; een lawine! Vol ontzag bekijken we, op veilige aftstand, dit natuurspektakel. Hoe verder we het dal in komen, hoe meer lawines we horen en zien vallen. 

Aangekomen bij de Hintersee blijkt het grootste deel van de see nog bevroren te zijn, desondanks is het een schitterend plaatje om te bekijken. We nemen plaats op één van de vele bankjes en genieten van de zon op ons gezicht en eten onze lunch op dat betoverende plekje. Normalerwijs kun je een  ''lehrweg'' rond de see volgen , een familiewandeling met info borden en wetenswaardigheden, maar de sneeuw was er echt te diep. Daarbij kwam het gevaar van de lawines, die achter in het dal natuurlijk nog groter was. We besloten ter plekke hier iets later in het voorjaar zeker nog eens terug te komen. In april zou het hier op de almen één zee van Narcissen zijn, we zijn benieuwd. Wordt vervolgd dus!

 

 

De bevroren wereld van de Sigmund Thun klamm.

Slechts een paar kilometer van onze '' neue Heimat'' ligt het plaatsje Kaprun. Eén van de grootste toeristische trekpleisters daar is de Sigmund Thun klamm. Een klamm is een kloof waar het (gletsjer)water zich met groots geweld een weg door heen heeft gebaand. 

Tijdens één van onze tripjes richting Oostenrijk en ons nieuwe huis, namen we ook even een ''break'' om deze klamm te herontdekken.  14 Jaar terug wandelden we voor het eerst samen met onze vrienden die hier ook vakantie hielden, deze klamm. Kleine dochter Auswander zat toen nog bij papa in de rug drager. Nu echter was het winter en de klamm is dan gesloten, ten 1e is het één grote bevroren wereld vol grote ijspegels, dus te gevaarlijk om te belopen en er zijn toch vaak delen van de houten loopbruggen die toch beschadigd raken door vallend gesteente. Maar er is wel degelijk een mogelijkheid om even een kijkje te nemen in de klamm  en dat deden we dus. Hier volgt de route: 

Start: parkeerplaats bij de Klammsee  bij Kaprun. Op de route richting de Kaprun Stausee.

Hier steek je met een houten loopbrug de rivier over en sla je direct rechts af. Je loopt nu richting de Klammsee. Rond de klammsee loopt ook een lehrweg met info borden  en in de zomer kun je er gebruik maken van Kneipbaden, er zijn bankjes om te relaxen en speeltoestellen voor de kleintjes.

Op het moment dat wij rond de klammsee liepen  was de brandweer een reddingsoefening aan het doen in het bevroren water, het was wel een fascinerend schouwspel om ze zo bezig te zien!

Na de klammsee daal je langzaam wat af maar blijf je rechtdoor lopen, langs de wandelroute heb je al plekken waar de machtig mooie ijspegels zich al tonen.Dan kom je bij een grote brug. hier vanaf kun je prachtig de bevroren klamm in kijken. Wat een geweldig schouwspel ijspegels in alle soorten en maten en hier en daar zie en hoor je nog water ruizen. 

Als we zijn uitgekeken wandelen we een stukje terug, hier kun je een paadje naar beneden volgen en kom je uit bij de uitgang van de klamm, ook hier hebben we weer een mooi uitzicht en vergapen we ons aan de mooi gevormde ijspegels. Normalerwijs zou je hier de rondwandeling rond de Klammsee kunnen vervolgen maar het pad wat in een soort trapvorming de berg omhoog loopt is één ijsbaan geworden. We proberen een stukje omhoog te gaan maar glijden even hard terug. we moeten hier natuurlijk hard om lachen, maar besluiten met het oog op de veiligheid gewoon dezelfde route terug te nemen.

Nu we hier één week wonen hebben we de route nogmaals gelopen. Gewoon even uit de verhuisstress van dozen uitpakken, alles een plekje geven en de overige zaken die geregeld moeten worden als jezelf inschrijven bij de gemeente, de auto invoeren, verzekeringen, internet enz enz. Net als we iedere keer denken alles geregeld te hebben komt er wel weer iets nieuws. Tijd dus voor een ommetje in de natuur.

We lopen de route opnieuw. en we zijn amper 1 maand later en er is geen ijspegel meer te bekennen. De ''Frozen'' wereld is veranderd in de lente. Overal duiken de voorjaarsbloemetjes op en de padden zijn ook al op vrijerspad. 

Mocht je in deze omgeving met vakantie zijn dan is een combi van de klamm en de klammsee echt een aanrader. Zeker op een warme zomerdag is het heerlijk in de klamm en daarna nog even relaxen rond de see en een lekker ijsje eten op het terras. Zorg wel voor stevig schoeisel tijdens de wandeling en houd kleine kinderen bij de hand. De klamm gaat rond half mei meestal weer open tot ergens begin november afhankelijk van de weerssituatie.

volwassenen zonder gastenkaart betalen 6 euro 50 

kinderen zonder gastenkaart 4 euro 40

met een gastenkaart krijg je korting op de entreeprijs. 

Er zitten 133 hoogtemeters in de wandeling, Klamm en Klammsee maken een plezierige rondwandeling van 4 km samen. Voor de hele familie geschikt.

Aanrader!