Wasserfallweg Ferleiten, achter een gordijn van water langs.

Deze week hebben we onze Anmeldebescheinigung in orde gemaakt. Bij aankomst in Zell am see hebben we ons natuurlijk gelijk ingeschreven in de gemeente, dat is een verplichting. Maar uiterlijk binnen 4 maanden moet je je ook hebben ingeschreven bij het Landesbezirkshauptmanschaft, doe je dat niet dan komt de politie toch wel even aan je deur om te controleren hoe dat zit. 

Je moet kunnen aantonen dat je hier werk hebt, een scholing doet of genoeg eigen geld om jezelf te kunnen ''bedruipen'', zo niet, dan zul je het land weer moeten verlaten. Woon je 5 jaren onafgebroken in Oostenrijk dan krijg je een bescheinigung voor Daueraufenthalt. Maar voorlopig kunnen en mogen we dus gewoon in unsere Neue Heimat wonen. Weer een vinkje op onze emigratie-afstreeplijst ......

Verder zagen we de afgelopen week op de Grossglockner Hochalpenstrasse iets heel geks! Toen we even een stop maakten bij de Kapelle van het Glocknerhaus om van het uitzicht te genieten, zagen we een kleine gestalte onder een aldaar geparkeerde auto. Toen we goed keken zagen we dat het om een Murmeltier (Alpenmarmot) ging. Af en toe flikkerden de achterlampen van de auto. Die dondersteen van een Murmel zat aan de kabels onder de auto te knagen. Wel heb je ooit! We kenden verhalen van Marters die wel eens kabels van auto's stuk knaagden, maar Murmeltieren? Meneer Auswander verklaarde gelijk dit parkeerterrein tot verboden gebied voor onze auto. Toen we uitstapten zagen we dat de vandaal gauw wegkroop in zijn holletje en die zat natuurlijk heel dichtbij de parkeerplek van de auto. Ik stel me zo voor dat het Murmeltier  zo zijn gedachten heeft gehad bij het blikken gevaarte wat op zijn eigen grond stond en het wel even mores wilde leren.....

Verder maakten wij op Frohleichnam ( Sacramentsdag) , wat hier een officiële vrije dag is, een mooie wandeling die ik jullie niet wil onthouden.

Wasserfallweg Ferleiten.

parkeren: Vlak voor de tolhuisjes van de Grossglockner hochalpenstrasse sla je rechtsaf richting Tauernhaus,over de brug, daar is een gratis wandelparkeerplaats

stijging: ruim 700 hoogtemeters

8 km

Vanaf de Parking kijken we de berg omhoog en zien een geweldig mooie waterval naar beneden storten. De bergschoenen gaan aan , rugzak op en ik zet mijn wandelstokken op de goede hoogte. Dit zou namelijk een steile klim worden en dan loop ik graag met stokken. En inderdaad vanaf het 1e moment gaat het flink steil omhoog, ik voel mijn kuiten algauw branden en denk:'' Oef wat doen we onszelf weer aan''. Het pad is zeer goed te belopen, maar flink steil. Af en toe hebben we een mooi kijkje op de waterval en bij de ''Kraftplatz untere wasserfall'' maken we even een pitstop om op adem te komen, wat te drinken en genieten van de verfrissende weldaad van deze waterval.

Onderweg genieten we van vele mooie bloemen en vlinders. Ook zien we hier voor het eerst het mooie Groentje die zich gelukkig mooi laat fotograferen en zelfs een poosje meelift op meneer Auswander zijn hand.

Tegen de tijd dat ik het heb gehad van de steile klim hoor ik de waterval nu wel heel flink ruizen, we moeten er nu wel bijna zijn, nog even doorbikkelen dus, het zweet gutst me werkelijk in straaltjes naar beneden. En ja hoor zodra ik de volgende bocht omkom zie ik deze geweldige etappe van de waterval opdoemen.  Het mooie is dat de wandeling achter de waterval langs gaat. Een paar passen later sta ik achter het watergordijn, sprookjesachtig mooi geeft het me een bijzonder beeld van de tegenoverliggende alpen. Vader en dochter zitten al op het bankje achter de waterval te genieten .De negatieve ionen, die in dit geval juist positief zijn ( zie het blogje over Badgastein), zetten mijn luchtwegen wijd open, het voelt als een enorme weldaad hier achter de waterval!

Nadat we een poos hebben genoten, gefotografeerd en wat hebben gegeten, besluiten we bijna weemoedig dit prachtige weldadige plekje te verlaten, we hebben immers nog een flinke afdaling te gaan. Via een andere route dalen stijgen we eerst nog een klein stukje om daarna de afdaling in te zetten. Dan ziet dochterlief ineens een Gems lopen op de bergflank, een eenling, zoals in deze tijd nog vaak te zien. We nemen even de tijd om dit prachtige dier te bekijken en te fotograferen, af en toe kijkt hij naar ons maar trekt zich verder weinig van ons aan. 

De afdaling is flink steil, en we moeten echt even de ''rem'' erop zetten, wat we wel in de knietjes voelen. Maar al met al was het een heerlijke wandeling, we hadden 2 uur nodig tot aan de prachtige waterval en het uitzicht was werkelijke geweldig te noemen. 

Als we weer bij de auto staan besluiten we nog even de Grossglockner strasse op te rijden, de parking is immers direct voor de tolpoortjes en we hebben een seizoenkaart..We zoeken er een heerlijk plekje op en gaan nog even onze laatste proviand opeten. Het is inmiddels eind van de middag en dan wordt de passweg aardig wat rustiger. Wat heerlijk om zo dicht bij één van de mooiste paswegen van Europa te wonen! 

Voor alle reacties: Heel hartelijk bedankt lieve mensen, zo leuk om dit te lezen. Willen degene die anoniem reageren er wel een naam of  initialen bij zetten? Dan weten we ook van wie de reactie is.

oh ja, nog 1 week dan hebben we vakantie en gaan we naar Kroatië. 

En volgende week gaat dochter Auswander ''schnuppern, een soort van snuffelstage lopen bij het Tierheim in Bruck am Grossglockner. Ik ben nu al benieuwd naar haar verhalen!

Voor nu eerst: Pfiat di, tot ziens!