Ook pap en mam zijn weer vertrokken naar Nederland, en naar we net hoorden, weer veilig in Nederland aangekomen. Samen maakten we leuke tripjes en showden we zo onze mooie nieuwe woonomgeving aan hen. Zo liepen we nog een ronde bij de Pillersee en gingen we naar de Kneipp bronnen in Bad fusch, beide, zeker met de warmte van de afgelopen week, fijne uitstapjes. Verder werden we getrakteerd op een heerlijk etentje bij de Forellen ranch. 

Onze Pascha is morgen 2 weken bij ons en is al aardig een deel van ons gezin geworden. Deze ''goedzak'' is zo lief en aanhankelijk en volgt zijn vrouwtje, onze dochter Auswander, de hele dag door het huis. Meerdere keren per dag laat ze hem aan het lijntje kennis maken met zijn nieuwe omgeving. De 1e keer was hij nogal schrikkerig en voor alles op de loer, maar dat werd al gauw makkelijker. Als ze nu een rondje met hem heeft gemaakt is hij het 1e kwartier aan het zielig miauwen omdat hij weer graag naar buiten wil. Maar dat durven we na zo een korte tijd nog niet aan. Men zegt dat een kat ongeveer 4-6 weken nodig heeft om zich te hechten aan zijn nieuwe omgeving, dus hij zal nog even geduld moeten hebben.

                    

Vandaag had ik mijn 1e werkbespreking van Hilfswerk. Nadat er een soort van discussie ontstond onder wat collega's over de plan van aanpak van een ''Kunde'', was ik even het spoor bijster. Het ging over in het plat Pinzgau en er werd voor mijn gevoel zo snel gepraat dat ik niet meer begreep waar het over ging. Even later, in de pauze sprak een collega me aan, ze kwam van Tjechoslowakije en vertelde me dat zij het na de 2 jaren dat ze hier nu woonde ook nog steeds niet kon volgen. Ik denk dat je echt nog jong moet zijn, een kind, om het Pinzgau dialect echt goed te leren verstaan en spreken. Gelukkig heb ik met mijn werk er geen last van, als ik dan even het niet goed versta vraag ik het gewoon nog een keer en wordt het me geduldig uitgelegd. Wat ik wel erg vervelend vind is dat ik de nieuwe Kunden wel moet zien te vinden. Gelukkig hebben we Google maps tegenwoordig om te gebruiken, maar ook dan is het nog altijd niet even makkelijk. Soms zijn er straten die totaal verstrooide huisnummers lijken te hebben. Dan zijn er ooit eens huizen bijgebouwd en die krijgen dan weer andere huisnummers. Het zweet breekt me dan uit, ( zeker met de warmte van dit moment) want mijn klokje in de werk-app tikt wel door  en je hebt soms wel Kunden die ''betreud'' moeten worden op vaste tijden, omdat ze bv dan net thuis komen uit het Tagescenter ( een soort Buurthuiskamer) of ik de verpleegkundige moet assisteren. De mensen zijn over het algemeen super lief voor me en ik krijg  menigmaal te horen dat ik zo goed Duits spreek. ''Maar dat heb je op school geleerd zeker?'' krijg ik dan te horen. Als ik vertel dat ik me dat zelf heb aangeleerd en veelal door als kind veel Duitse Kinderseries te kijken, zijn ze vaak stomverbaasd. 

De route van de zeven watervallen

Ik wil nog één mooie wandelroute met jullie delen van onze Kroatië vakantie: de 7 watervallen wandeling. Al zou ik bijna een boek kunnen schrijven van alle mooie wandelingen en bezienswaardigheden van deze streek.....

start: Buzet. Parkeerplaats bij de bierfabriek  en dan de bordjes volgen waarop staat Staza sedam Slapova

17 km lang

Vanaf ons vakantiehuisje rijden we via de Poklon pas het Ucka gebergte door, alleen al die route rijden is geweldig mooi en na 50 minuten staan we op de parking. De wandelschoenen worden vast  geknoopt en de rugzak met proviand en voldoende water gaat op. Het 1e stuk wandelen we langs een half droog gevallen rivier, de Mirna. We balen aardig, we zijn te laat, is onze gedachte, in de droge warme zomer vallen de watervallen droog lazen we.....

Na het open , warme stuk komen we eindelijk in de beschutting van de bomen. De ''koperen ploert'' brand ook deze dag flink en we zijn echt blij met de schaduw. Groot is onze verbazing als we dan toch een waterval zien die daadwerkelijk stroomt, het ziet er paradijselijk mooi uit. We zien dat hier ook een via Ferrata, oftewel klettersteig start. Na de 1e waterval komt er een flinke klim aan, uiteindelijk zo stijl dat we via ijzeren pennen die in de rotsen geslagen zijn als een soort van treden en kabels ons omhoog moeten werken. De wandeling is dus best intensief en niet voor iedereen geschikt. Het zweet gutst ons met stralen naar beneden, maar het is ook wel weer een hele uitdaging. Boven aangekomen heb je een geweldig uitzicht over de kloof waar de rivier zich doorheen wringt. Boven begaan we een fout en lopen de verkeerde kant op. De wegbewijzering is niet echt al te best komen we achter. Uit ervaring kunnen we nu vertellen dat het het handigst is om een lijstje bij je te hebben van alle 7 watervallen in de goede volgorde, dan loop je echt zoals het hoort.

de Zagon waterval , Bacva, Vela Pec, Mala Pec, Kotli, Zelencak en de Grjok

Wij komen op een weinig belopen binnendoor pad uit, maar uiteindelijk belanden we gelukkig weer op de route. De natuur is overweldigend onderweg, we spotten heel erg veel vlinders en horen de mooiste, voor ons onbekende vogels zingen. Soms voelen we ons alsof we in de jungle zijn beland. De vochtige warmte, de geuren en geluiden, het is een ware sensatie voor je zintuigen.

Het mooiste deel van de wandeling vond ik toen we bij de Zelencak waterval ons een stop inlasten en we warm en bezweet in de natuurlijke ''Spa'' lieten zakken. In tegenstelling tot de rivieren in Oostenrijk die veelal gevoed worden door de gletschers  en dus ijskoud, was het water hier verrukkelijk van temperatuur. Verkoelend en toch heerlijk aangenaam. De natuurkrachten hadden prachtige poeltjes gevormd, natuurlijke badkuipjes, het water borrelde als een ontspannen massage langs onze vermoeide en warme lichamen en het geluid van het water en het vogelgezang deed de ontspanning alleen maar toenemen! Er was ook een iets groter meer, met een prachtig diepgroene kleur, waar je in kon springen , we waanden ons werkelijk in ons eigen persoonlijke Blue Lagoon!

Ondanks dat het een intensieve wandeling is en ook lang, is het zo de moeite waard. Beslist zwemkleding meenemen en gewoon de tijd nemen om te genieten onderweg. Wij persoonlijk vonden het er zo leuk dat we er een week later weer heen gingen en vanaf de andere kant van de lus wandeling  een plekje opzochten en heerlijk de dag doorbrachten met natuurlijke Spa baden.

Bedankt voor jullie lieve berichtjes, we genieten hier altijd weer van

Pfiat di en tot ziens maar weer!