vakantie Kroatië

Dobar dan,(Goedendag)

Dochter Auswander omschreef het bij thuiskomst erg mooi: ''Ik heb een heerlijke vakantie gehad, heb enorm genoten, maar ik ben blij dat ik vannacht weer in mijn eigen bed slaap, het was goed zo'' Inwendig gniffelend denk ik even aan alle vakanties als we Oostenrijk verlieten , dan zat ik met 2 huilende mensen in de auto, zodra de laatste topjes in de achteruitkijkspiegel verdwenen waren. En dan de 1e dagen in Nederland ook nog ziek van heimwee. Dit was het 1e vakantiejaar dat dus ''normaal'' verliep. Gewoon lekker genieten van de vakantie, maar ook weer fijn om naar huis te gaan. Geen tranen onderweg en alleen een hart en hoofd vol mooie vakantieherinneringen....

Voor mij persoonlijk had het anders nog wel een week extra mogen duren, het heerlijke klimaat, de combinatie van zee en bergen, de planten, de enorme hoeveelheid aan vlinders en de overheerlijke ijsjes die we daar aten. Wat een beetje vreemd voelde was het zinnetje : We gaan weer naar huis. Dit was immers onze 1e vakantie dat ons thuis in Oostenrijk lag en niet in Nederlands hoge noorden. 

De dag van aankomst maakten we direct al kennis met de Kroatische gastvrijheid. De tafel stond vol heerlijke plaatselijke lekkernijen die Jelka zelf had gemaakt, zelfgemaakte likeur en wijn en de koelkast gevuld met mineraalwater en frisdrank. We waren stomverbaasd! Oh ja en niet te vergeten ze hielpen mee onze bagage van de auto naar ons appartement te dragen.

De 1e avond hoefde ik dus niet eens te koken. Vanaf het balkon keken we neer op de zee bij zwoele temperaturen en genoten van dit feestmaal. Er was zoveel over dat we de volgende dag er onderweg nog een heerlijke lunch aan hadden. We hadden trouwens naast het huis nog een heerlijk stukje tuin met een mooie lounge set  en een stenen grill plaats. Hier hebben we dan ook heerlijk gebruik van gemaakt. 

De 1e ochtend dat we op pad wilden gaan schoot dochter Auswander ineens de tuin in. Wat had ze ontdekt? Een heuse schildpad! Ik wist dat ze hier in het wild wel voorkwamen, maar hoe groot is de kans dat je ze hier dan ook ziet? We gaven hem de naam Willie, is zowel geschikt voor een jongen als een meisje immers en vrijwel iedere ochtend zagen we hem weer in de tuin. Meestal hadden we een stukje meloen of perzik voor hem, die hij gretig opat. Het was zo een schattig beestje, we hadden hem wel meenemen willen naar huis. Maar ja het klimaat in Oostenrijk zou hij niet overleven, of je zou hem al binnen moeten houden. Zijn donkere kraaloogjes zagen elke beweging van ons  en kwam dochterlief er aan met een stukje fruit dan kon hij ook nog best snel lopen op zijn korte pootjes . Bij navraag bleek dat het beestje al 5 jaar in de tuin leefde. Destijds was een deel bos van naast het huis bij de tuin getrokken , wat nu onze zithoek was . En waarschijnlijk leefde hij dus in het bos , want sindsdien leefde hij in de tuin. Om te slapen en schuilen  kroop Willie in een dik begroeide struik en dan vond je hem ook echt niet terug. Ik hoop dat de volgende gasten net zo lief en zorgzaam voor Willie zijn als wij waren.....

En wat een heerlijke gevarieerde vakantie hadden we. De ene dag lagen we in de zee te dobberen, zwommen in poelen van de rivier, die in tegenstelling tot de alpenrivieren heerlijk van temperatuur waren, dan waren we aan het hiken in de bergen, zaten we op de boot naar het eiland Cres of  Brijuni,  bekeken Romeinse oudheden of een botanische tuin. En de vlinders? Wat een vlinder eldorado was het daar. Op het eiland Cres zaten de lavendelstruiken zo tjokvol, dat als er een auto voorbijreed er ''wolken'' vlinders  omhoog dwarrelden en dan weer langzaam neerdaalden. We dachten in Frankrijk al veel vlinders gezien te hebben, maar dit sloeg het helemaal. Onze ogen konden al dit moois bijna niet volgen. Onze camera's knipten er op los, maar ja met de warmte waren de vlinders enorm actief, dus moeilijk vast te leggen. Bij de Hikes door het nationaal park Ucka was het net zo genieten. We hadden de Parelmoervlinders op ons zitten, we kwamen gewoon niet verder. En ieder gebied waar we kwamen was weer een ander soort dat het meest vertegenwoordigd was. Ben je vlinderliefhebber, wandel je graag en hou je van een gevarieerde vakantie met een dagje strand tussendoor? Dan kan ik je de omgeving van het nationaalpark Ucka in Kroatië zeker ook aanbevelen! Wij zullen hier zeker eens vaker heen gaan.

Maandag is het weer tijd voor school en werk. Nu gaat maandag het echte leven ook voor mij beginnen, best spannend dus ik start dan bij Hilfswerk Salzburg. Voor dochter is het haar laatste schoolweek hier. Geen les meer maar allerlei leuke uitjes zoals naar de Tauern Spa om te zwemmen en met de trein naar Salzburg stad. Daarna volgen er 9 weken zomervakantie voor haar, wat een luxe!

Een andere keer zal ik nog een leuke Hike uitschrijven hier. Het is weer tijd voor de normale zaken, wasjes wegwerken en ook wat regelzaken. Ja, we zijn weer thuis he!

Allen bedankt voor jullie lieve berichtjes op ons blog, schrijf vooral je naam of initialen erbij zodat we weten wie de reactie plaatst en tot een volgende keer maar weer.

Pfiat di