Rund um den Achberg en de Aschauer Klamm

''Lieverd, ik verwacht een pakje, maar moet echt nodig naar het toilet, kun jij zo meteen de deur wel even openen?'' Met dat berichtje stuurde ik dochter Auswander richting de voordeur, waar tot haar verbazing geen postbezorger maar een oude klasgenoot voor onze deur stond. Toen we later aan de koffie en fris zaten bleek dat het haar toch niet als complete verassing overviel omdat ze ineens geen live locatie meer kreeg te zien op de telefoon. Ze had hun hele camperreis kunnen volgen en nu ze in de buurt van Oostenrijk  kwamen ineens niet meer. Daar had ze toch wel even haar gedachten over laten gaan. En nu haar schoolvriendin van het vriendengroepje net goed en wel terug was naar Nederland, stond nu dus weer een schoolvriend op de stoep. Geweldig toch, dochter Auswander was beslist niet: ''Uit het oog uit het hart.''

De beide pubers wilden de volgende dag graag met de cabinebahn omhoog gaan en terug wandelen, zijn ouders namen zich een luxe relax en geniet dag voor en wij als Auswanders, besloten voor een lange dag-wandeling te gaan in de omgeving van Unken.

Nadat we heerlijk krakend verse broodjes en wat lekkere smeerseltjes als beleg hadden gekocht reden wij richting Unken. We kenden deze omgeving van de Innersbachklamm en besloten daar op de parking de auto te plaatsen en de wandeling te beginnen. De bergschoenen werden weer vastgeknoopt, de rugzak gevuld met de verse broodjes en voldoende drinkwater en we gingen op pad. Volgens de routebeschrijving zou het een wandeling van 17,5 km zijn. Het 1e deel verliep langs de rivier de Saalach  en over houten bruggetjes die stevig in de muur verankerd zitten. We verbazen ons over de enorme hoeveelheid aan Cyclaampjes die hier groeien. De mini versie van de Cyclaam zoals we die kennen als kamerplant. Verder zien we ook heel erg veel Stengel-enzianen, met hun mooie blauwe kleur. De flora is hier bijna onwerkelijk mooi. De wandeling heet officieel: rund um den Achberg,maar staat vrijwel nergens zo aangegeven op de bordjes. Mijn tip bij deze om een lijstje bij je te hebben  ( of screenshot van dit blog) en dan deze punten aan te houden:

Unken- Kirche- Gsengsteig- Fussbalplatz-( je komt uit vlak bij de oude grensovergang naar D, hier steek je weg over) Klaranlage- Köstlerhof -Haiderhof- Aschauer klamm ( het hoogtepunt van deze tour!)-Reith-Innersbachklamm-Gaissteig-Steganlange Schwerm ( de houten bruggetjes tegen de Saalachoever), eventueel een afsteker naar de Lowenquelle- en uiteindelijk over de grote brug weer naar Unken.

De wandeling voert ons heen en terug over de grens naar het Duitse Berchtesgaden, zelfs door een gehuchtje dat Niederland heet en is geweldig mooi en gevarieerd. Wat kleine Kanttekeningen: de zwaarte zit hem in de lengte een kleine 20 km, niet zo zeer in de klim dat zijn slechts iets meer dan 400 meter en de route door de klamm is wat moeilijker. Op de borden staat aangegeven dat je rekening moet houden met alpine gevaren, dit betekend dus smalle paadjes en gevaar van vallend gesteente. Maar op de smalste en steilste stukken is de route wel gezekerd met touwen, dus eigenlijk nergens echt gevaarlijk. Goede schoenen zijn belangrijk, goed opletten waar je loopt en eventueel kleinere kinderen bij de hand nemen. Ineens komt ons de klamm toch wel erg bekend voor en na wat brainstormen komen we erachter dat we hier al eens wandelden met onze oudste dochter en jongste dochter nog in het buideltje. Destijds waren mijn schoonouders 40 jaar getrouwd en vierden we dat als familie in Berchtesgaden. Wie had gedacht dat we een kleine 15 jaar later in deze prachtige omgeving zouden wonen?

 

Ons loopt ondertussen het zweet in pareltjes naar beneden, de temperatuur is boven de 30 graden  en er staat geen wolkje aan de hemel. We zijn blij met af en toe wat schaduw. Op een lieflijk plekje langs de rivier in de klamm gaan we een heerlijke verkoelende pauze houden. De Aschauer klamm noemen ze ook wel ''die klamm  der 100 gumpen''. Gumpen zijn natuurlijk gevormde poeltjes tussen de waterval etappes in, zeer idyllisch gelegen met hun kristalheldere water. Ze lokken ons met deze warmte enorm aan en we besluiten een pauze te maken.  De warme voeten gaan het water in, wat een verrukking, we voelen de weldadige koelte door ons hele lijf stromen. We vullen ons vocht aan, want we kunnen onze kleding bijna uitwringen, eten nog wat en dan moeten we echt weer door, we zijn immers nog maar net even over de helft. Als we het pad weer op stappen zien we een Hazelworm die niet verder komt, hij krijgt de klim tegen de boomwortel omhoog niet klaar. Voorzichtig pakt meneer Auswander hem op en zet hem veilig aan de kant. Een Hazelworm lijkt op een slang, maar is een Pootloze Hagedis en niet gevaarlijk.

De klamm doet ons een beetje denken aan de wandeling bij Kotli tijdens onze vakantie in Kroatië, al was het water daar nog wel een stuk warmer. Geleidelijk aan hebben we een hele klim gemaakt, maar door de overweldigende omgeving die iedere bocht tevoorschijn kwam hadden we dat amper door. Dit deel van de wandeling komen we meerdere mensen tegen, alhoewel niet enorm veel. Zodra we de klamm uit zijn en de route vervolgen zijn we weer compleet alleen. Na het deel door het bos komen we op een paradijselijk mooi deel met zicht op de Loferer Steinberge. Er staat zelfs een huisje langs de route als uit een plaatsjesboek. Hier zou je werkelijk jaloers op kunnen zijn, de rust, het uitzicht, zucht zwijmel.....Maar anderzijds zal het in de winter niet zo gemakkelijk zijn om het huis te bereiken en heb je waarschijnlijk wel een eigen trekkertje met sneeuwschuiver nodig. 

Onze stappentellers geven inmiddels al bijna 17 km aan, maar nog geen eindpunt te zien en mede door de warmte begint de moeheid iets toe te slaan, ook mijn knie begint met de afdaling toch wel te protesteren. Even doorbikkelen  dus en genieten van het mooie uitzicht, de veelvoud aan wilde Cyclamen en Enzian's en de overheerlijke rust. Af en toe bij een waterbakje of stroompje verfrissen we ons, manlief vult zijn complete pet met water en zet hem op zijn hoofd, een komisch gezicht! 

Uiteindelijk redden we het net thuis om ons wat op te frissen en schone kleding aan te trekken, de uitgebreide douche die we ons hadden voorgenomen moeten we even doorschuiven. Ik had namelijk een tafeltje voor 6 gereserveerd om half 8 en dat hebben we uiteindelijk net gered. Na 20 km lopen gaat de schnitzel mit Pommes en goudgele Stiegl er goed in. Meestal gaat er een deel van mijn maaltijd naar meneer Auswander, maar ik heb reuzetrek na deze prachtige maar lange wandeling. We kletsen onderwijl over onze dag die we allen op een andere manier doorgebracht hebben en dan is het tijd om afscheid van elkaar te nemen. De camper stuurt morgen weer richting Nederland. 

De Aschauer klamm is een aanrader, vrij toegankelijk. De wandelparking vindt je aan de weg tussen Lofer en het Duitse Schneizlreuth. Maar als je de rondwandeling in zijn geheel wil maken, net als ons kun je parkeren bij Unken of de Innersbachklamm. Op tijd weg gaan om de dag optimaal te genieten!

Bedankt nog voor jullie lieve reacties op onze vorige Blogs. Nogmaals de vraag om met naam of initialen te antwoorden, als je anoniem  reageert. Dat maakt het voor ons extra leuk om te lezen. 

Voor nu tot ziens en 

Pfiat di

0