Met Kaiserwetter naar de Hintersee bij Mittersill

Schilderachtig gelegen tussen steile bergen ligt de Hintersee op 1313 meter hoogte. In 1495 is deze bergsee ontstaan door een geweldige lawine. Het is de grootste bergsee uit de omgeving Mittersill, ze is 550 meter lang en op zijn diepst 10 meter, het water is glashelder. Alleen konden wij dat op onze wandeldag niet echt zien doordat een groot deel van het meer nog was dichtgevroren.

We hadden er even genoeg van: uitpakken, inruimen, kleine klusjes en regelzaken, we moesten er even tussenuit! Daarbij was het stralendes ''Kaiserwetter'' zoals ze dat hier noemen, stralend weer, strakblauwe lucht en weinig wind, ideaal wandelweer dus....

start: parkeerplaats Schösswendklamm Mittersill, op de route richting Felbertausernstrasse, direct na de tunnel rechtsaf.

 

7.70 kilometer en 350 hoogtemeters 

Direct na de parkeerplaats volg je het wandelbordje richting de klamm. Een piepklein stukje natuurjuweel, vanaf verschillende uitzichtpunten kun je zien hoe sterk water eigenlijk is. Daarna blijf je de bordjes Hintersee volgen. Je volgt de rivier, komt over almen die, terwijl wij hier in maart waren, nog deels besneeuwd en deels bezaaid  met krokussen waren. In de zomer zullen hier koeien en paarden lopen, dit zagen wij aan de weideroosters en de hekjes die we onderweg tegen kwamen. 

Op een gegeven moment werd het sneeuw te diep voor ons en besloten we de normale weg te volgen. Bij zomerdag moet het geen enkel probleem zijn deze schilderachtige route te vervolgen. Het zicht op de steile bergen van dit keteldal wordt steeds mooier, overal komen watervallen naar beneden en de vogels genieten al fluitend van de warme voorjaarszon. Dan horen we een enorm gedreun, het lijkt wel onweer, en het dondert en echoot door de bergen; een lawine! Vol ontzag bekijken we, op veilige aftstand, dit natuurspektakel. Hoe verder we het dal in komen, hoe meer lawines we horen en zien vallen. 

Aangekomen bij de Hintersee blijkt het grootste deel van de see nog bevroren te zijn, desondanks is het een schitterend plaatje om te bekijken. We nemen plaats op één van de vele bankjes en genieten van de zon op ons gezicht en eten onze lunch op dat betoverende plekje. Normalerwijs kun je een  ''lehrweg'' rond de see volgen , een familiewandeling met info borden en wetenswaardigheden, maar de sneeuw was er echt te diep. Daarbij kwam het gevaar van de lawines, die achter in het dal natuurlijk nog groter was. We besloten ter plekke hier iets later in het voorjaar zeker nog eens terug te komen. In april zou het hier op de almen één zee van Narcissen zijn, we zijn benieuwd. Wordt vervolgd dus!