De Krimmler Wasserfälle, een prachtig natuurschouwspel!

Na alle drukte en de regelzaken waarover ik de vorige keer schreef, wilden we wel graag even heerlijk aan de wandel, onze spreekwoordelijke accu opladen.  Maar de sneeuwdump van laatst had best een pak sneeuw gebracht, een hoop wandelingen  zijn nog niet te doen. Waar kon je wel genieten van overweldigende natuur en toch over een redelijk goed pad lopen? En zo kwam het idee van de Krimmler  waterval dus voorbij. Twee keer eerder stonden we als jong stel voor deze waterval. Echter hadden we steeds pech, iedere keer als we de parkeerplaats op reden begon het te regenen en hield het niet op, gezien de entree en parkeerkosten hielden we het wijselijk voor gezien en maakten van de dag  maar een passen rij route. Nu we redelijk in de buurt wonen wilden we een 3e kans wagen. Drie keer is scheepsrecht zegt men toch? 

Met een valhoogte van 380 meter is de Krimmler  waterval één van de grootste van Europa. Over drie kaskaden stort de waterval met een indrukwekkend schouwspel naar beneden. Ze is de 5 hoogste van de hele wereld zelfs! Via een mooi pad van 4 km, de ''Wasserfallweg'' maak je de klim omhoog. Voor mensen die slecht ter been zijn of ouders met een kinderwagen of hele kleine kinderen is het onderste uitkijkpunt prima te bereiken. Daarna ga je geleidelijk de klim omhoog maken. Op verschillende plaatsen zijn uitzichtpunten waar je kunt genieten van dit natuurspektakel, maar ook even op adem kunt komen. Alhoewel het pad steeds steiler wordt is het nergens moeilijk te belopen en staan er af en toe ook bankjes om even bij te komen. De rivier heet trouwens de Krimmler Ache en heeft bijna 20 km nodig om van de Gletsjermond  uiteindelijk bij de waterval te komen, hier doet ze 9-12 uur over. 

Af en toe gaf de zon over de waternevel een pracht van een regenboog te zien, soms zelfs een dubbele. 

Na de 1e kaskade volgt een wat platter deel van de wandeling. Hier hebben we een pauze gehouden op de gladgeslepen rotsen naast de rivier. Terwijl de zon op ons brandde, de vlinders af en aan vlogen, genoten wij van onze Semmeltjes  die we deze ochtend op de route heen nog even hadden gekocht .Hierna komt een wat pittiger stuk. Nog steeds goed te belopen, maar steiler. Ook zien we hier en daar    het 1e beetje sneeuw liggen. 

Na het laatste steilere stuk zijn we dan boven, we steken via een brug de rivier over en lopen het Achental in. Hier is de indrukwekkende waterval van daarnet een kabbelend beekje geworden en we lopen vrijwel recht. Wel fijn even die ontspanning voor onze kuiten. Dan zie ik over een oude sneeuwlawine een Gems lopen, we nemen even de tijd om het prachtige dier te bekijken en fotograferen en natuurlijk hopen we dat er nog meer te voorschijn komen, maar het blijft bij een ''einzelgänger. 

Hier boven in het Achental is het nog goed wit, maar de kracht van de zon is sterk, van alle rotsen drupt de smeltsneeuw naar beneden. Al die druppels vormen weer een klein stroompje over ons pad en stromen uiteindelijk de rivier in. 

Het landschap is overweldigend, de Grossglockner en de Grossvenediger, de 2 hoogste bergen van Oostenrijk komen tevoorschijn en steken tegen de blauwe lucht af. De hutten in het dal zijn nog niet geopend, maar toch besluiten we door te lopen naar de 1e hut op de Veitnalm. Een ''urige'' kleine almhut op 1578 meter hoogte. Vanaf juni zijn zij geopend en verkopen dan hun eigen producten, hier kun je dan dus een fijne lekker pauze maken met een Brettljause bijvoorbeeld. een houten plank vol spek, kaas en boerenbrood. Een echte aanrader !

Wij zoeken ons een plekje in de zon op de bank naast de hut. De almen rond de hut zijn wit/paars van de krokussen en onze camera's maken eerst heel wat foto's van dit moois voor we onze rugzak induiken en we onze Nussschnecke oppeuzelen. 

Maar dan moeten we nog terug. We hebben immers de hele route nog terug af te leggen. We vinden het moeilijk dit mooie, rustige plekje te verlaten. Over een aantal weken zal de hut weer open gaan, de koeien hier weer grazen en de wandelaars op het terras genieten van hun Brettljause en verfrissende Radler. 

Vandaag hebben we totaal bijna15 km gelopen, maar intens genoten. We waren wel blij dat we weer bij de auto waren en de wandelschoenen konden verruilen voor slippers. Officieel was de Krimmler wasserfalle nog niet geopend, dus we hoefden geen entree te betalen. Jammer genoeg werkte de parkeerautomaat al wel ;-)

Voor degene die deze wandeling ook eens willen maken:

start: Krimml, parkeren op één van de parkeerplaatsen aldaar. (gebuhrenpflichtig)

entree van de waterval: 8 euro voor volwassenen, 4 euro voor kids

neem je de combiticket van de waterval en het museum Wasserwelten dan betaal je 13 euro 90 en zit de parkeerplaats er bij in begrepen.

Het enige nadeel van deze wandeling is dat het in het hoogseizoen een echte Toeristenmagneet is.......