Een kleine update

De eerste werkdagen van meneer Auswander zijn goed verlopen. Al was het tot nu toe natuurlijk wel pittig. Kijk, het rijden is geen probleem, als je al bijna 27 jaar op de vrachtauto rijd, kun je dat bij wijze van spreken met je ogen dicht doen. Maar de werkwijze van het nieuwe bedrijf aanleren ,werken met diep gevroren producten en ook het rijden me de vrachtauto over de alpenpassen is toch wel net even anders. De 1e dagen waren dus wel wat inspannend, immers  je moet al die nieuwe stof opnemen, maar dat zal in de loop van de tijd zeker makkelijker gaan. En onder het rijden geniet hij volop van het prachtige landschap waar hij doorheen rijd.

Dochter Auswander geniet na een weekje school al weer van een week Paasvakantie, en doet het rustig aan. Haar kamer is zo goed als af, alleen de kledingkast moet nog in elkaar, dus de kleding staat nog in tassen en koffers. Tussendoor maken we een ommetje buiten om de buurt wat te ontdekken, want zoveel tijd heb ik verder ook niet om met haar door te brengen. Mijn dagen zijn flink gevuld, soms voel ik me meer secretaresse dan moeder. Emigreren naar je favoriete land is als een droom, maar is ook wel degelijk een hele klus. 

Zo moeten alle verzekeringen geregeld worden. De auto moet op Oostenrijks kenteken, (wat ook een heel stappenplan is) een bankrekening geopend enz enz.  En in Oostenrijk ben je automatisch ziekenfondsverzekerd via je werkgever, net als dat heel vroeger in Nederland ook was. Je hebt dan een E-card, een soort zorgpas en daar mee kun je naar de tandarts, huisarts enz. Maar om die te krijgen moet je eerst je Socialversicherungs nummer hebben, die krijg je als je begint te werken via je werkgever. die moet je dan doorbellen aan de E-card. Maar doordat we geen Oostenrijkse staatsburgers zijn en uberhaupt nog nooit in Oostenrijk hebben gewoond en gewerkt moet je een speciale afspraak maken bij de politie voor een ''fototermin''. Zij werken per bureau vaak maar 2 dagen in de week met deze zaken, en bij de meeste politiebureaus hier in de buurt is een enorme wachtlijst. De eerstvolgende mogelijkheid was in de stad Salzburg en dat heb ik dus maar geboekt. We zullen er maar een dagje uit van maken, want Salzburg stad is toch nog wel even 1,5 uur rijden voor ons.

Jullie zien, Frau Auswander belt, mailt en regelt dat het een lieve lust is en probeert tussen de regelzaken door nog een doos uit te pakken , wasje te draaien, boodschapje te doen en wat op te ruimen. Maar goed ik klaag niet, want terwijl ik de regelzaken doe en ook dit blog tik , kijk ik werkelijk naar een fenomenaal uitzicht vanuit ons eigen woonkamer raam. 

Tot een volgende update!